Yoruldum

0
1358

Bir bilinmezlik var , yüreğimin tam ortasında.

Öyle boğuluyorum ki kendi nefesimde…

Rüzgâra karşı yürümekten yoruldum.

Ne dünü bırakabiliyorum , ne gelecekten vazgeçebiliyorum.

Her defasında doğru bildigimin yanlış çıkmasından ,

Gökyüzündeki yıldızları saymaya çalışmak gibi imkansızın peşinden koşmaktan ,

Ağlamaya bile cesaretim yokken gülmeye çalışmaktan yoruldum.

Yorulmaktan yoruldum.

Yarının ümitlerini bugünün kaybedişleriyle yoğurmaktan ,

Nefesim kesilircesine sevip daha sonra ölümü tatmaktan yoruldum.

Gelir diye beklediğim , sever diye gitmediğim ,

Ölmez deyip dirilttiğim duygularımdan yoruldum.

Daha gün doğmadan batan güneşim ,

Bahar gelmeden solan çiçeğim olmandan yoruldum.

Ben vazgeçmek için sevmedim demekten yoruldum.

Gönlümün kırıntılarını toplamaktan yoruldum.

Umuda yelken açarken o rüzgarın esmemesinden yoruldum .

Sevmekten korkma derken , sevilmekten korkmaktan yoruldum.

Her gözlerimi kapatışımda bana bakmandan yoruldum.

Sevdim deyişimi , mutluluklar dileyişini son vedamızı düşünmekten yoruldum.

Seni özlemekten , seni görememekten umudunun hiç bitmeyişinden ,

Çok Yoruldum…

 

 

 

YORUM YAZ!

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.