YOLA DÜŞ YOLDAN DÜŞME..

0
62

 

İnsan dedikleri varlık ne de garip değil mi derviş? Ne hüznü bitiyor ne sevinci gelmek biliyor? Sürekli bir hüznün pençesinde debelenip duruyor. Yüzü gülsede sürekli içinde bir şeyler kopup duruyor.. Her insan hüzünlüdür derviş. Sakın zâhire aldanma! İnsan zâhirindekilerle değil batınındakilerle anlaşılır, tanınır, bilinir. Önemli olan hüznün adıdır derviş. Bazısı para, mal, mülk, şehvet, haset ismini verir bu hüzne bazısı Allah, Muhammed ismini veirir.. Sen öyle bir ad koyki hüznüne hüznün bakiliği versin ellerine.. Sen öyle bir hüznü seç ki asıl mutluluğu versin sana..

İnsan hüzünle ölçülür, değerlenir derviş.. İnsan hüznü kadar insandır. Bak o Resûl-ü Zişan ‘a ki en büyük hüzün onun tebessümüne derc edilmişti.. Bak o aşıklara ki en büyük hüzünle hüzünlenmişlerdi…Derviş girdiğin bu alem sıradan bir alem değildir. Bu alem, öyle bir alemdir ki, alem vardır alemden içeri… Her alem kendi içinde binlerce alemdir.. Bak kendine derviş.. Kendi sularına dal. Diplerine doğru ilerle derviş, hüzün o karanlık suları aydınlatacak sana sen yeterki bir eline hüznü alıp ilerle o sularda. En diplere in derviş.. En diplere… Zira bilirsin, inciler derinlerde saklıdır.. Korkma derviş. Bu yolculuk sabır ister… Sen de sabret derviş. Sabret ve al eline hüznü ve yola düş, yoldan düşme..

YOLA DÜŞ YOLDAN DÜŞME..


CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.