Yitirmek Üzerine

0
115

      Hangi bencil kesti nefesimi? Baharın en taze kokularını kim topladı? Kim öldürdü masumiyeti sokak kedileriyle? Nereden geliyor bu feryat figan hıçkırıklar? Ya şu mavi evden çıkan kimin cenazesi? Toprak atmamışlar üzerine, daha çok taze. Duydunuz mu kuşlar da göç etmiş O’dan sonra başka şehirlere. O’ndan bu sessizlik. O’nsuzluktan.

      Bir kız çocuğu ölmüş. Çok değil henüz on sekizinde. Cennet değil cehennem yakışmış en çok tenine. Huriler kaçışmış. Gözyaşları ateşte közlenmiş. Bir kız çocuğu ölmüş dün gece. Kırmızıyla boyanmış bembeyaz kefeni. O çoktan kaybetmiş her şeyi.

      Kadın olmak zormuş biliyor muydun küçük kız? Tüm dünyanın namusu onda sıkışıp kalmış. Taştıkça da kadın bitmiş, kadın yitmiş ve kadın ölmüş. Zaman, pezevengi oldukça ruhunu gömmüş kadın beyaz çarşafların arasına.

      İşte şimdi kaybettim bir kere daha. Sivriltilmiş çakıl taşları. Avuçlarımda kan damlaları. Gelmeyecek yarınlarımı bekliyorum. Dizlerimde kan damlaları. Sanırım aklımı kaçırdım. Alın hatıraları. Gidin çakıl taşları. Kız çocuğunun mezarını örtün. Kış çok soğuk baharsa ona çok uzak.

      Ne oldu biliyor musun? Büsbütün kaybettim. Umudumu, inancımı. En çok da kendimi… Görüyor musun küçük kız, kadife kalbin cehennem ateşinde kül olmak üzere. Ölüm bir kurtuluş olsa keşke.

      Sahi kim başlattı yeniden bu derin keşmekeşi. Daha kaç kere yıkılmam gerek bedel ödemek için? Hangi kalpsiz hapsetti bu mutsuzluk odasına beni? Bir papatya karanlıkta, bu rutubetli bodrum katında yaşayamaz ki bilmez misin? Ah unutmadan, giderken oldu olacak kapıyı üzerime kilitle; gelirken kendini getirmeyi de unutma…

 

Yitirmek Üzerine


Önceki İçerikDİYALEKTİĞİN NÖBET DEĞİŞİMİ
Sonraki İçerikMa’dum
21 yıllık yaşamımda, okuma yazmayı öğrendikten sonra duygularımı yazarak dışa vurmayı tercih ettim hep. İnsanlarla konuşmaktan ziyade kelimelerin büyüsüne inandım. Bu inancım hala da devam etmekte. En büyük devrimler kelimelerle gerçekleşir. Değişim ve iletişimin kökleri kelimelerdir benim için. Başka dünyalara açılan bir pencere olarak ve özellikle de böylesine kirli bir dünya olan yaşamımızda kitapları bir kaçış ve bir mola olarak görüyorum. Bir öğretmen adayıyım şu sıralar ve en büyük amacım gelecek nesillere okuma ve yazma sevgisini aşılayarak kendi kaderlerini yeniden inşa etme fırsatını sunmak. Çünkü gelecek kalem ve kağıttan ibaret...

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.