YİTİRİLMİŞ

0
159

*” Siqua sine socio

caret  omni gaudio

tenet noctis infima

sub intimo

cordis in custodia;fit res amarissima”

 

Zifiri sessizliğin olduğu bir vakit. Suskunluk iliklerine kadar ulaşmış. Saat 02.00, gök parlak, yıldızlar parlıyor. Gece yarısında kesildi şehrin elektrikleri. Kafasını kaldırıp baktı geceye. Lacivertten mora çalan galaksiyi hissetti gözlerinde; milyonlarca yıldız zihninde. Satürn geldi aklına, o ne kadar zarif bir gezegen. Galaksi mavisinden mora çalmasını dilerdi aşkın. İsterdi ki sevdiği elinden tutsun ve desin ona ” Satürn’ün halkalarından kayalım evrene.”

Evrenin dipdiri karanlığını özlerdi. Hangi insan özlemez ki içindeki karanlığı. Mina’nın arzuladığı içindeki karanlığı duyabilecek bir insan evladıydı. O insana ulaştığını sanmıştı bir sefer.

Mina’nın zihni:

-Şu şekilde olmuştu;

Çevremizde bir sürü insan kalabalığı. Sana sıkı sıkı sarılıyordu. Vedalaşma vaktiydi. O an etrafınızdaki sesler size yabancı geliyordu. Kendinize özgü bir diliniz varmış gibi sadece birbirinizin ağzından çıkan kelimeleri anlıyordunuz. Kayra ile vedalaştın sonunda. Otobüse bindin her zamanki gibi. Ancak parayı muavine uzattığında, muavinin sana ne dediğini  anlamadın. Gözlerinle dudaklarının kıpırdadığını gördün. Cevap vermedin ona anlamadığın için. Cam kenarına oturdun. Arkanda önünde insanlar konuşuyorlar ve sen hiçbirini anlayamıyordun. Eve saat 22.00’da varmıştın.

Mina’nın gözleri:

-Saat 23.00 idi. Yatağında uzanmışken telefonuna mesaj geldi. Aldın baktın. Kayra’dan gelmiş mesaj. Ellerin heyecandan titriyor gibiydi.

Kayra:

-Ben çok yorgunum. Yapamıyorum artık. Elveda.

Kanının donduğu bir andı.

Mina işte bu şekilde kaybetti ona inandığını düşündüğü insanı. Bu yitik hislerle daldı uykuya. Sabah uyandığında mutfağa gitti. Oturdu masaya. Annesi sordu ”Nasılsın kızım?”,

Mina’dan cevap yok. Duydu aslında. Ama anlamadı annesinin ne sorduğunu. Mina Kayra ile olan dili konuşmak istiyordu yalnızca. O yoksa o dili konuşacak insan da yok demektir. O günden beri annesi kızından hiçbir cevap alamadı.

*Sevgilisi olmayan kız

bütün zevklerden mahrumdur

karanlık geceyi

kalbinin derinliğinde saklar.

Bu en acı kaderdir.

Carmina Burana dan bir el yazıtı.

Yazar: Simay Toy

 

YİTİRİLMİŞ


CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.