Yeniden Doğum

0
52

Gözlerim aralanıyor. Perdenin kenarından içeriye bir ışık hüzmesi vuruyor, sabah olmuş. İçimde bir heyecanla uyanıyorum. Beraberinde ise ona eşlik eden bir gerginlik hissi. Bugün benim doğum günüm. Kutlamaları her zaman sevmişimdir. Hayaller kuruyorum. Sevdiklerim ve dostlarımla beraber bana özel hazırlanmış bir sürü sürprizin olduğu tüm günü düşünerek pastamın mumlarını üflüyorum ve bu hep olsun diyorum. Tam da bu, hep benimle olsun. Her birine tek tek kocaman sarılıp öpüyorum. Peki neden gerginim? Bu anlamsız sıkıntının sebebi ne? Elbette “Virüs Belası” ve #EvdeKal ritüelleri özel günleri de baltalayacaktı. Sandalyemde bunun üzüntüsüyle gözlerimden yaşlar süzülüyor. Sonra bir anda bir şey oluyor. Düşünüyorum, beklentiden farklı gelişen durumlar her zaman kötü sonuçlar mı doğururdu? Asla. Zaten her sene ailemle doğum günümü kutlamama rağmen yıllar sonra ilk defa bu sene tüm gün beraber olacağımı fark ediyorum. Benim için hazırlanmış fark edemediğim ufak detayları görmeye başlıyorum. Ertesi gün videolara bakarken gözlerimden yeniden yaşlar akıyor. Bu kez mutluluktan. Kendime kızıyorum. Tüm içtenliğiyle hepimizin yüzünü görüyorum. Sanki her zaman baktığım yüzlerin derinliğini görmüş gibi. Evet, hayat bana da DUR demişti. Aslında kimilerinin şımarıkça gördüğü histeri krizlerinin altında yatan sevilme hissiyatı bu kadar komplike değildi. Hayattaki koşuşturmalarda, bitmeyen isteklerde ve kurulu düzenlerde hep kumanda bizde. Hakimiyetimizde olmayan şeylerden korkuyoruz. Ama bilinmeyen mutluluklardı saf olan, gerçek olan. Her şey şuna bağlanıyordu en sonunda: akıp giden bir şelaledeki kayalık olup yalnız kalmaktansa, suya eşlik edip kalabalığa karışmak daha iyi değil midir?

Yeniden Doğum


CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.