Yeni Bir Sayfa

0
198

Bir önceki yazımda ”dost”tan bahsetmiştim.Şimdi tam zıttı bir duygudan bahsedeceğim.Hayat çok garip..İnsanın başına her zaman her şey gelebiliyor.Hiç beklemediği bir anda,hiç beklemediği yeni bir deneyimle karşı karşıya kalıyor.Bazen aşk,bazen acı,bazen şaşkınlık…

İnsanların ne yapacağı hiçbir zaman belli olmuyor.Siz etraflarında öylece bakakalıyorsunuz.Bazen sessizce izlemeyi tercih ediyoruz,bazen içimizdeki fırtınayı dışa vuruyoruz.Hep bir olaydan olaya sürüklenme halindeyiz.Bu bizi bazen yorsa da, bir deneyim,hayat tecrübesi aslında.

En yakınım sandığın arkadaşların bazen seni şaşırtabiliyor.Hiç beklemediğin anda..Aslında güzel olanda yeni tanışıyor olman ya.Mutlu olmak lazım.Herkesin karakteri aynı olamaz tabi ki, fakat her insanın bir çizgisi vardır.Benim için çeşitli sınırlar aşıldığında bazı şeylerin önemi yitiyor.Eskisi gibi ”dost”olamadığını,olmadığını hissediyorsun.Bir gün biteceğini bilsen de gittiği yere kadar devam ediyorsun.

İnsanlardaki ”BEN”düşüncesini anlayamıyorum.Hiçbir zaman da anlayamayacağım.Hep bir bencillik,hep bir ön planda olma arzusu. Amaç? Kendini tatmin etmek mi ?Böyle bir şey yok.Kendi içinde eksik olduğunu bildiği için,tüm dikkatler,”bravo”lar ona olsun istiyor ve genellikle bu tarz insanların pek uzun süreli dostlukları olamıyor ya zaten.Sonunda sağlam dostlarını kaybediyorlar.Bilmiyorum, değişirler mi ?Değişmezse bile farkına varırlar mı ?Zaman gösterir elbet fakat o dostluk baki kalır mı ?Sanmıyorum.

Hiç başkaları adına utandığınız oldu mu ?Mutlaka..Trajikomik bir olay değil mi ?Onlar hiçbir zaman farkında değillerdir.Farkına varsalardı,o halde olmazlardı zaten.Konuşmaya çalıştığın zaman da eleştiriye kapalıdırlar,at gözlüklerini takınırlar.Bu yüzden baktık olmuyor,bazı insanlar hiç değişmez deyip yolumuza devam etmek zorunda kalıyoruz.

Neydi?Bardağın dolu kısımlarını görüyorduk.Her çeşit insan var,her çeşit karakter var.İyisiyle de,kötüsüyle de..Bizim biz olmamızı sağlayan insanlar var.Kimse kimsenin hayatına boşuna girmez,sonunda mutlaka bir ders vardır.”Arkandan konuşana da darılma,onu insan yerine koyan yine sensin.”demiş Charles Bukowski. Kendine gel ve önüne bak.Önemli olan erken farkedip,krizi fırsata çevirmek.Lütfen hayatınızda sizi yoran,sizi kötü etkileyen insanlara bir dur deyin.Yeterince yorulduğumuz bu hayatta,bir de onlar yormasın.Kendini geliştiren,geliştirmeye çalışan insanlar olmaya çalışalım.Her gün,yeni bir gün.

Yeni sayfalara..

Yeni Bir Sayfa


CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.