YAZ DOSTUM!

0
401

“Yaz dostum, güzel sevmeyene denir mi?
Yaz dostum, selam almayana yiğit denir mi?
Yaz dostum, altı üstü beş metrelik bez için
Yaz dostum, boşa geçmiş ömre yaşam denir mi?”

“Güzel düşündüren özel adam” olarak tanımladığım Barış MANÇO’nun bu sözleri seslendirişini her duyduğumda, yazmaya niyetlendiğim çok zaman oldu ve nihayet bu sözler üzerine yazmak zamanı geldi.

“Yaz dostum, güzel sevmeyene adam denir mi?” diyor Barış abi. Saf sevgiyi mercekle arar olduk, güzel sevilmeye kalan insanlarla dolup taşan bu dünyada. bir canlıya verilebilecek en güzel armağan olmasına rağmen bu yola girmek hususunda hislerimiz zoraki bir tavır almaya başladı. Kimi zaman sevmenin, sevilmenin huzuruna ermek yerine nefret kusuyor ve kendi ruhumuza da haksızlık ediyoruz bu uğurda. Kolayı var, güzel sevin! Sevdikçe, kendinize de iyilik etmiş olacak ve mutluluktan yana kocaman bir pay alacaksınız.

“Yaz dostum, selam almayana yiğit denir mi?” diyor Barış abi. Bu kadar basit ve aynı zamanda karşımızdaki insana özel olduğunu hissettirecek bir eylemden kaçan kişiyi, zaman elinde terlikle kovalıyor olsa gerek. Zamanın hızına yetişemediğinden yakınanlar saymakla bitmiyor. Halbuki kimi zaman, zamana “ARKANDAN ATLI MI KOVALIYOR?” demek gerekiyor. Çünkü güzelliklerin farkına varabilmek, anlamak, anlatmak için bazen yavaşlamak, adımları yavaşlatmak gerekir. Kaçımız hızla giden bir arabada, çokça manzaraya şahit olma şansını yakalayabilir ki? Belki de “Altı üstü beş metrelik bez için mi?” sorusunu kendine sorma cesareti gösteremeyen, sorsa da kinine yenik düşen biri olmayı seçiyor, bitmek tükenmek bilmeyen bahanelerle dolduruyor kendini insan.

“Yaz dostum, boşa geçen ömre yaşam denir mi?” diyor Barış abi. Bana kalırsa , sadece bedenimizin kuşattığı ruhla yeryüzünde yer kaplamış olmak değil de kaybolacak denli iyi hissettiğimiz ve hissettirdiğimiz anların var olması. Mesela kimi zaman “Bu manzaraya bakınca kayboldum” deriz.  Bu, güzelliklerin bizi büyülediğinin, başka bir deyişle bize huzur verdiğinin tarifidir. Aslında kaybolmak o anlarda kendimizi bulmaktır. Nasıl içimizdeki boşluğu dolduracak hoş bir esintiyse manzaraya karşı iç çeke çeke nefes almak, bizler de birilerinin huzurla nefes alış verişlerine sebep olarak, o boşluğu doldurabilir ve kaybolabiliriz güzellikle. Yaşamak da bu olsa gerek!

 

 

YAZ DOSTUM!

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.