Yaşadığımı Sandığım Yıllar

0
27

Yaşadığımı Sandığım Yıllar

En mutlu olduğunuz anları düşündünüz mü hiç? Ben düşünmedim. Neden diye sorarsanız eğer, düşünmek için vaktim yoktu diye cevap verirdim sizlere. bulunduğunuz anın içinde mutlu olup olmadığınızı düşündünüz mü peki?
Yaşadığınız anlardan tad almayı denediniz mi hiç?
Ben hiç denemedim. Yaşadığım anların içinde biran olsun mutluluk aramadım. Hayatımı hiç akışına bırakmadım.Bırakamadım. Sürekli plan yaparak geçirdim, yaşım kadar yaşadığımı sandığım yıllarımı.
Hayatın beni aynı yönde savurup sürüklemesine izin vermedim. Kocaman bir toz bulutunun içinde hapsolmaktan hep kaçtım. Kaçarken arkama bakmış olmalıyım ki, toz bulutunun içinde ki tozlardan gözüme bir tutam kaçmış. Kaçmış ki, ben kaçarken bile yaşayamamışım o heyecanı. Gözlerimde kocaman bir gülümseme yerine bir tutam toz yüzünden, göz yaşı birikmiş.
Çoğu zaman pişman oldum. Pişmanlıklarımı düşünüp daha da çok pişman oldum. Sonra neden pişman olmak yerine mutlu olamıyorum? diye sordum kendime. Bu soruyu sormak yerine mutlu olmaya başlamadığım için bir kez daha pişman oldum.
İnsanlarla arama bir duvar ördüm. Şakın yanlış anlamayın, düşündüğünüz gibi soğuk nevale değilim. Tam aksine! İnsanlarla konuşmaktan, onların dertlerini dinleyip yol göstermekten çok hoşlanıyorum. Fakat sorun şu ki, kendimi anlatamıyorum. Ne zaman biriyle kendim hakkında konuşsam ya konu dağılıyor, ya da ben ne diyeceğimi unutup konuyu saptırıyorum. Aslında tüm bunlar bahane. Ben korkuyorum. Biriyle oturup kendimden bahsetmekten çok korkuyorum. Ben beni anlatmak yerine, onun onu anlatmasını istiyorum. ”O anlatsın ben dinlerim” Hayat felsefem neredeyse bu cümle üzerine kurulu.
İnsanlar benimle vakit geçirmek istediğinde ben iki defa düşünüyorum. Acaba evde kalıp kendime mi vakit ayırsam, yoksa onların kendilerine ayırdığı vakitlere mi dahil olsam?

Yaşadığımı Sandığım Yıllar


CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.