ve hiçbir şey

0
28

Ve hiçbir şey eskisi kalamıyordu artık.Güz bitiyor, bahar geliyor yapraklara can geliyor ve sonra tekrar hayata yüzünü dönüyordu.Sanki hiç yaşamamış gibi sanki hiç can bulmamış gibi, sanki hayatımızı hiç renklendirmemiş  gibi .Zaman o kadar hızlı akıyorduki yetişemiyorduk hiçbir şeye.Sevmeye, özlemeye, pişman olmaya, amalar ,keşkeler, fakatlar… Sonra yine aynı yoksunluklar…

Hiçbir şey eskisi gibi kalamıyordu ama hiçbir pişmanlıkta ilki kadar can yakmıyordu aslında.Zaman geçiyor hayat son buluyor ama o sızı hep kalıyordu ya gönlün en karanlık köşesinde.Her sefer tıpkı ilkmiş gibi başını döndürüyordu ya hani.Sızısı geçmiyordu da alışıyorduk işte gönlümüzdeki küfelerle ömür doldurmaya.

Hepimiz aynı kırıkları farklı zamanlarda farklı kişilerden alıyoruz.Tutuşturuyorlar elimize sıkı sıkı bu senin artık yaşa bununla diyiveriyorlar. Önceleri zorluyor ama alışıyor insan .Zaten neye alışmıyor ki…Farklı zamanlarda aynı şeyleri farklı kişiler yaşatıyor bize .Ne zaman bizi alıkoyabiliyor ne de onların yerine gönlümüze bastırdıklarımız. Sonra ne içindeki yağmura ne kalabalıklar içindeki yalnızlığına bakıyorsun.Yağmura inat daha hızlı adımlar..! Unutmuyoruz, unutturmuyoruz da.Gönlümüzün payına düşene sarılıp büyüyoruz…

ve hiçbir şey


CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.