Sorguluyorum

Ellerimden kayıp giden bir an.
Bir gün
Hatta,
Bir ömür.
Son anda yakaladım, ipin ucu henüz kaçmamışken.
Sorguluyorum şimdi her şeyi.
Önceden göremediğim ne varsa hepsini.
Beni güldüreni, ağlatanı, sevdireni.
Sorguluyorum işte.
Benliğimi. Ben olmanın, en ince ayrıntılarını ve hatalarını.
Geceden kalmaları, sabahın ilk ışıklarıyla solan güzellikleri ya da parlayanları.
Ölümü.
Doğmayı.
Ya da
Yeni baştan var olmayı.
Sorguluyorum işte, günün birinde anlamı bile kalmayacak o yaşamı.
İnsanlığın eski yaşantısından kalma bir kesit gibi olduğunu bildiğim ama yaşayamadığım duygularımı.
Yeni baştan yazmak için bir köşede bekletiyorum.
Eskimiş ve solmuş kağıtlarımı.
Şimdi ben, hiç hazır olmadığım bir zamanda kanatlarım oluşmamışken uçmayı bekliyorum.
Savunmasız ve kırılgan bir uçuş olacağı belli.
Aldırmıyorum.
Beklemek, işime geliyor. Hareket etmiyorum.
Değişiyorum. Hiç beklemediğim yerlerden. Hiçbir zaman değişmem dediğim yerlerden.
Bu yüzden, yaşamın ciddiyeti düşüp gidiyor gözümden.
Kalıcı olan ne ? Bunu sorguluyorum.
Canım mı ? Ben mi ? Zaman mı ? İçinde yaşadığım gezegen mi ?
Kendimden başlayıp, genele vuruyorum.
Yine de bir kalıcılık bulamıyorum.
Dedim ya sorguluyorum.
Tuttuğum ipin ucu biraz kaydı şimdi ellerimden.
Görüyorum. Yine başladığım yere geri döndüğümü.
Uçsuz bucaksız bir döngünün içinde olduğumu.
Bu döngünün içinde kaybolduğumu.
Bir topu sektirir gibi yerden yükselip alçaldığımı.
İnişlerimi.
Çıkışlarımı.
Dalgalanmalarımı.
Kahkaha atıyorum şimdi. Bir de üstüne hıçkırarak ağlıyorum.
Nasıl olsa nedenlerini unutacağımı biliyorum.
Utanmıyorum bu yüzden. Yaşamaktan utanmamaya başlıyorum.
Yaptığım her hareketin, arsız bir noktasını bulup utanırım çünkü.
Artık utanmıyorum.
Sorguluyorum işte. Neden ve sonuç bilmecesi oynuyorum kendimle.
Bu oyunun kazananı kim ?
Bilmiyorum.
Kazanmak ister miydim ?
Onu da bilmiyorum.
Şimdi ben, kazananı ve kaybedeni belli olmayan bu oyunda rolümü bulmaya çalışıyorum.
Ararken, ipin ucunu yine son anda yakalıyorum. Henüz elimden kayıp gitmemişken.
Ve ben,
Bu yazıyı, elim ipin ucunu sıkı sıkıya kavrarken bırakıp gidiyorum.