SON

0
30

Soğuk bir rüzgar esiyor şimdi
Omuzlarımdan geçiyor yüzüme değiyor
Üşüyorum
Çok üşüyorum ben
Ellerim buz gibi                                                                                                            Yüzüm tıpkı bir ölününki gibi soğuk ve beyaz
Hiçbir şeye gücüm yetmiyor artık
Kendimi anlatamıyorum                                                                                                Kimseyi üzmek istemiyorum ama yapamıyorum                                                              Daha fazla devam edemiyorum                                                                                    Ayağa kalkamıyorum, toparlanamıyorum                                                                        Bir adım daha atamıyorum
Gözlerimden süzülen yaşların arasında                                                                      Boğuluyorum her gece                                                                                            Nefes alamıyorum
Göğüs kafesim artık küçük geliyor bana
Kendimi dinliyorum                                                                                                        Her duyduğumda kendi sesimi                                                                                     Acı içinde çırpınan o sesi daha da iniyorum dibe
Artık o çukurun dibinde, o yolun sonundayım                                                                     Acılarımla orada çırpınıp duruyorum sadece
Neye elimi atsam mahvoluyor
Kendimle beraber her şeyi de yakıp yıkıyorum
Kendimle beraber her şeyi de o çukura çekiyorum
Buna devam etmeyeceğim artık
Edemeyeceğim
Yapamıyorum ben
Kendimi de kurtaramam                                                                                                Başaramayacağım

Vazgeçtim.

SON


CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.