SEVGİSİZLİKTEN KISALMIŞ SAÇLARI

0
1268

PhotoGrid_1515659853376-300x300

Bir kız çocuğu ağlıyordu kaldırımda,
Bütün sorularına cevap alamamaktan.
Bez bebeğini unutmuştu dün,
Hiç bir zaman oynamadığı çocuk parkında.
Upuzun saçları vardı, hiç bir telinin okşanmadığı.
Kız çocuğu ağlıyordu kaldırımda, sokakta, çocuk parkında.

Gözyaşlarıyla süslenmiş yüzyıldır kanatları,
Ağır gelmese de yükü, bir hayli yorgun.
Gerçeğin peşinde koşmaya bile gücü yokken,
Sabır taşına dönmüştü, yalanlara aldanmaktan tüm benliği.
Kız çocuğu ağlıyordu her bir dakikada.

Çamurda oynarken kirlenmemiş üstü,
Üç kişilik aşk oyunlarında yüreğinin kirlendiği kadar.
Yarına inancı tükenmiş ama hâlâ yarını düşlemekte olan,
Dolmayacak bir boşluk gibi kısacık hayatı.
Ve yeniden çizdiği dünya bir eskizden ibaretmiş.

Hayal kırıklarından, artık akmayan gözyaşlarından,
Kendinden ağır, kocaman bir defter doldurmuş.
Küçük kız, şimdi ölüme yakın bir kadın.
Yanında küçük kalan defterde yazıyordu acıklı hayatı.
Yazıyordu günlüğümde, günlüğümün her bir sayfasında sevgisizlikten kısalmış saçları.

YORUM YAZ!

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.