SESSİZLİĞİN DOĞURDUĞU ACI DÖNGÜ

1
896

Tüm köyde bir bayram havası esiyordu.
Sonuna kadar açık kapılar, hiç bir şeye aldırmadan içeri girip çıkan çocuklar ve sokak aralarında grupça oynayan çocukların oyunlarını koyu, çirkin sesleri ile bitiren yetişkinler bu gürültü bayram havasının kaynaklarıydı.

Bu köyün çoşkulu havasından bir hayli uzak, sessiz bir ev vardı. Dışarıdan bakıldığında bile evin içinin, büyük bir kasvetle haşır neşir olduğunu söyleyebilirdiniz. Evin çevresi bile kasvetliydi.
Evin yakınlarında kimsecikler görünmüyor ve hatta yanından geçen bir kişi dahi yoktu.
Bu tek katlı gecekonduda yaşlı bir kadın ve genç oğlu kalıyordu.
Yaşlı kadın henüz altmış yaşına gelmiş, genç adam ise otuzuna varmak üzereydi. İki odalı gecekondunun sessizliği, iki kişilik çekirdek aileden kaynaklanmıyordu.
Yaşanmışlık… acı bir yaşanmışlıktan kaynaklıydı bu koca sessizlik…
Bahsettiğim acı yaşanmışlık tekli, pembe kolduğa dokunmak bile istemeyecek bir ağırlık yüklemiş; size de bulaşabilecekmiş gibi.
Bembeyaz duvarlar ise insanı boğmaya yeltenecekmişcesine duruyordu; özellikle de yatalak olan genç adamın daracık odası.

Genç adam tabi ki de her zaman olduğu gibi yatağında öylece durup, yanı başında ki iskembede oturan kadının söylediklerini dinliyormuş gibi bazen başını aşağı yukarı sallıyor, bazen de üzüntüsünü belli etmek için yavaşça gözlerini devirip, göz kapaklarını örtüyordu.

Kırk yaşlarında ki kadın bir an sustu. Sağında duran bir bardak dolusu sudan bir yudum aldı. Kadının bu haraketi, genç adamın artık bir şeyler söylemesine imkan verme çabasıydı.
Genç adam da bunu anlayıp, bacağında duran defter ve kalemi eline aldı, kadının onca lafını alaya alıyorcasına kısacık bir cümle kurdu.
“Bir daha olmayacak” yazıyordu, koskoca sayfada.
Kadın defteri eline alıp okuduktan sonra iç çekti. Sonrasında da defteri çantasına koydu ve iskembesinden kalktı.
Giderken,

“Tekrar geleceğim” dedi.

Kadın, Sosyal Hizmetler’den gelen bir danışmandı.
Defalarca intihara kalkışan, belinden aşağı kadar felçli, aynı zamanda lal olan adama danışmanlık için gelmişti.

“Tekrar geleceğim” demesi ise koca bir yalandı. Komşulardan biri haber vermeyinceye kadar gelmez. Tabi ki komşuların haber vermesi de belki üçüncü, belki dördüncü girişimi sonrası olurdu.

Genç adam, kadının gidişini bekliyor, elinde ki tükenmez kalemi sıkıca tutuyordu. Nefes alışı her adımda artıyor, avuçları terliyordu aynı zamanda.
Kadın, çıkmasına birkaç adım kala duraksadı; karşısında duran yaşlı kadına gülümsedi. Yaşlı kadın öylece duruyor ve danışmanın sağ tarafındaki boşluktan oğluna bakıyordu. Şaşkın bir ifadeden ziyade, “evet” derecesine bakıyordu. Oğlunun evde duran futbol üniforması aklına geldikçe bunu daha çok istiyordu. Çocuğunu bu durumda artık görmek istemiyor, üzüntüsünün artık son bulmasını diliyordu. Bu hayat oğluna acı veriyorsa eğer, belki de en iyi seçenek buydu.

Genç adam, kadının birkaç adım daha atıp evden çıkması için dua ediyordu.
Kadın mırıldanarak, “aaa! Kalemimi unuttum” dedi, anne ve oğlu onu duymayacak kadar sessiz bir şekilde. Arkasını dönüp genç adama doğru ilerledi, yanına varınca da elini açtı. Genç adam, küçük bir yutkunmadan sonra elindeki kalemi yeni fark etmişcesine göz hizasına getirdi, sonrasında da kalemi kadına uzattı. Kadın kalemi çantasına yerleştirip, yapacak önemli bir işi varmışcasına evden koşar adımlarla çıktı.
Bir daha ne zaman uğrar bilinmez…

Bu gecekondu sessizliğinde, genç adamın yastığına düşen damlalar işitiliyordu.
Genç adam annesiyle nasıl yaşayacaktı? Onu daha ne kadar zor durumda bırakacaktı? Gibi düşüncelere daldı, karşısında annesinin fotoğrafını görünce. “Daha ne kadar” dedi mırıldanarak ve bu cümle gözyaşlarını iyice hızlandırmasına sebebiyet veriyordu.

Derin bir nefes alıp, göz yaşlarını silmek için etrafına bakınarak peçete aradı. Gözleri bir peçete yerine içi su dolu, cam bardakla buluştu… aradığı şey tam da dibindeydi…
Yaşlı kadın ve genç adam aynı bardağa bakıp, gözlerinden akan keskin yaşlarla yanaklarını süslüyorlardı…

SESSİZLİĞİN DOĞURDUĞU ACI DÖNGÜ


1 Yorum

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.