SERZENİŞ

6
215

Serzenişim kendime,
Göz göre göre atladığım uçurumdan,
Seslenişim semaya,
Ruhumu kestiğim anlardan,
Sevmeyi öğrendim kendimi,
Olmaz dediklerini oldururken,
Yapamazsın denilenleri yaparken,
Buldum bu leş sokakta kendimi,
Yüzüme bağırılan her cümlede,
Sırıttım,
Saçıma dokunan her elde,
İğrenmeyi öğrendim,
Şimdi gelmiş bana,
‘Duygusuz’ diyorsun.

Bak güzelim,
Ben uçurum olmuş,
Yüzüne bağıranların sesini kısmış,
Olmazı oldurmuş,
Umutsuzluğa doğmuş,
O serzenişli ruh!
Dokunma bana ki,
Parmakların zarar görmesin.
Duyma beni ki,
Kulakların duymasın bu vaveylayı.

Sevmeye kalkma beni,
Canının yanığı etme ruhuna beni,
Yakarım.
Kül ederim.
Yine de dönüp bakmam arkama,
Sil beni.
Sildiğim gibi kendimi.

SERZENİŞ


6 YORUMLAR

  1. Bir kalemde bağıran çığlıkların yaşanmışlığı karşısında, kelimelerinin ahenkinde dans eden bu güzel şiir için… Teşekkürler.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.