Sentimental İzdüşüm

0
258

Sentimental İzdüşüm

Sükût altınsa, bu sessizliğimin beni delirten gürültüsü neydi?

Durmadan yitik bir ülkede uyanıp, saat kulesinin altında saati soruyormuşçasına geçiyor günlerim.

Sonsuz gökyüzünde uçan ruhum, anlık deplasmana giriyor ve seyre dalıyorum yelkovanla akrebi, Leyla ile Mecnunu, senle beni…

Yanımda olan bedenlerin, ruhsuzluklarından yalnız bir çocuğum ben.

Dışarıda annemi kaybetmişim de aramalı mıyım? Yoksa olduğum yerde beklemeli miyim? Soruları arasında araftayım.

Alabora olacağını bildiğim bir geminin güvertesinde manzaranın keyfini çıkartıyorum sanki.

Dolanıp duruyor kafamdaki kişiler, susup duruyor, karşılık veremiyor içimdeki -tam derindeki-

Kelamın kifayetsiz kaldığı yer benim muhitimdi.

İzin verin artık uçayım, tek kelime için on altı yıl beklemeyeyim.

Beklemek insana verilen en büyük sorumluluksa eğer ben;

Sorumluluklarımın mağduru, arzularımın esiriyim.

Sentimental İzdüşüm


CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.