Sen

0
108

Geçen günlerde bir umut dolmuştu zavallı yüreğime.

Sevinci kalp atışlarımı değiştirmiş,

Ruhumu ısıtmıştı.

Sükunet dolu bir tebessüm can bulmuştu çehremin kıyılarında.

Çocukça bir mutluluk yeşermişti hayallerimin dünyasında.

Bir Rabb’in varlığını hissetmek,

Ne büyük mutluluktur o,

Ne büyük nimettir o.

Bir Resul’ün kokusunu duyumsamak,

Ne büyük aşktır o,

Ne büyük özlemdir o.

Umudun adı sen,

Özlemin adı sen,

Her şeyin adı senken,

Nasıl vazgeçebilir ki bu beden senden?

Sen


Önceki İçerikNeden?
Sonraki İçerikDolunay
Hep masallarla büyütülen kız çocuklarına imrenmişimdir. Düşünsenize hep güzel şeyler olabileceğine inandırılıyorsunuz ve hayata o gözlerle bakıyorsunuz. Ne güzel değil mi? Ben hiçbir zaman o kızlardan biri olamadım. Kimse bana masal anlatmadı, kimse bana bir pencereyi aralamadı. Ben gerçeklerle büyüdüm, yani dünyanın gerçek yüzünü görerek ve kelimelerle tanıştım. Hepsi başka dünyalara açılan gizemli kapılar gibiydi. Hepsi farklı bir duygu dilinde benimle konuşuyor ve bana masallar anlatıyordu, bende onları şeffaf bir iple birbirine bağladım ve kendi masalımı oluşturdum. Benim masalıma hoş geldiniz.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.