SEN

Nasıl anlatsam, ilhamın bir suçu yok

Kelimeler dize gelmez kalbin ağırlığına

Bir güftenin arkasına gizlenir

Kapatır kendini aydınlıklara.

Seni düğüm düğüm çözen

Yüreğindekini kulaklarına nakış gibi işleyen

Bir fasıl peşi sıra udun tellerinden dökülendir.

İçindeki rüzgar dışa nasıl yansır diye sorsalar

İşte o ânda saklıdır derim.

Bir hoyrat kasırga şimdi ellerim,

Mızrabım akar gider.

Bir şarkı geçer, o titreyen kalbim gibi teller

Yürür durur içimde bir yerlerde.

Köşede İstanbul kokulu bir tablo

İçine almışcasına beni

Gerçekleri yüzüme seslenirken

Ben o notada kalmışım ısrarla, yana yana.

Dönmüş başım, bakmışım sağa sola

‘Sen’ demişim…

Ah bu şarkıyı dinle ‘sen’…

Hem de söyleyen Zeki Müren…

“Sevgimizin aşkımızın üstünden

Sene geçti, mevsim geçti, ay geçti

Hülyamızın rüyamızın üstünden

Yağmur geçti, dolu geçti, kar geçti”…

Ne çok özlenmişti,

Ne çok anlamlara eşti,

Kalbin gibi,

Bir bil ‘sen’…

 

 

 

 

Sevgiyle…