Sarmaşıklı Mektup/2 Son

0
60

Sevgili,
Yine sana anlatacak çok şey biriktirdim ama yazamadım. Düşünemedim bir süre seni. Aklımın her köşesini işgal edişini umursayamadım. Çiçeklerimi senin için sulamadım, kedimi senin için aramaya çıkmadım. Senin için içmedim ilaçlarımı. Yağmur senin için yağmadı, senin için doğmadı. Dikenli sarmaşıklar uğramadı hiç. Yoldan geçen kedilerin başlarını seni düşünmeden de okşayabildim. Pencere önü çiçeğimi seni anlatmadan da yeşertebildim. Bahçemdeki kuşların ötüşlerinde seni aramadım. Kanat çırpışlarında senden bir iz bulmadım. Kalemi kâğıdı elime okumayacağın mektupları yazmak için almadım. Okuduğum şiirlerin dizelerini sana adamadım. Romanlarımın kahramanı sen olmadın. İzlediğim tiyatrolardaki suflör sen değildin.
Gözümün önündeki hiçbir şey sonradan sana dönüşmedi. Ama iyiydim. Bazen karanlıklar içinde koştum, bazen seni düşünmek için çırpındım. Sonra iyi oldum. Her bir çabamda daha da uzaklaştın benden. Ve ben elimi hiç uzatmadım sana. Zaten sen de tutmazdın. Belki de bu yüzden yıllar sonra anneme yazdım. Senden başkasını özlediğimi fark ettim. Özlendiğimi hissettim. Mutfağa girip teyzemin tarifleriyle kekler yaptım. Hiçbiri sana değildi. Kahvemi yudumlarken kulağıma dolan sesler sen değildin, komşularımdı. Artık posta kutuma senin için değil annem için bakmaya başladım. Bilmediğim, haritalarda göremediğim adreslerden gelen mektupları merak bile etmedim. Belki benimle istedin, gönderdiğim mektuplara cevap yazdın. Bu düşünce bile harekete geçiremedi beni. Çünkü ben bana batan o dikenli sarmaşıklardan tek başıma kurtuldum. Sana seslendim, sana ağladım, seni aradım bulduğum tek şey geride kalan bir-iki parça ben. Kendi elimden yine ağlayarak kendim tuttum. Hayalin yetmedi beni kurtarmaya.

Annem ile beraber yaşamaya karar verdik. Bu çiçekli bahçede artık olmayacağım. Evde senin hayali sesin dışında başka sesler de olacak. İşte bu yüzden gurur duyuyorum kendim ile.
Annemin benim evime yerleşeceği gün posta kutumu kontrol etmek için bahçeye çıktım, senin adresinden gönderilmiş bir mektup çarptı gözüme almadım elime. Arkamı dönüp gitmek istedim. Sonra senin sesini duydum koşarak eve girdim. Ardımdan annem geldi seni görmüş yolda. Hayalin sanmıştım. Hayalinden korktum. Senin varlığın batırdı dikenlerini bu sefer. Hemen toparlandım çünkü ben artık sana yenilmeyi çoktan bıraktım.

Hoşça kal.

Sarmaşıklı Mektup/2 Son

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.