Portakallı Çikolata Tadında

0
380

Vapur iskelesinde kalkmayı bekleyen vapuru beklerken öylesine diyerek açmış olduğum bir şarkıdan buralara geldim.. Hayatımızda öyle bir şeyi ıskaladığımızı fark ettim ki, farkındalık hiç bu denli canımı sıkmamıştı. Modern hayatta kendimize öyle yabancılaşmıştık ki, şartların bizi yönlendirmesinden öylesine muzdariptik ki, kendimize dair herşeyi kabullenmiştik. Kendimize yönelen her türlü eleştiriyi öylesine benimsiyorduk ki… İnsanlar bizi bizden daha iyi tanıyormuşçasına cümleler sarf ederken bakışlarımızı yere indirip zavallı kaderlerimizle fatalizme yöneliyorduk. Oysa unuttuğumuz bir şey vardı. Değişim günleri beklemezdi, aylara seslenmez , yıllara sürüklenmezdi. İnandıklarımızdı bizleri bekleten.. İnsanların bize yapıştırdıkları yaftalardı bizleri oyalayan. Üniversite’de istediği bölüme giremeyen kendini aptal bir başarısız sanıyor, sevgilisini unutamayan ise hayatı boyunca onu düşünüp acı çekeceğini sanıyordu, zor bir proje dönemini yetiştirmeye çalışan kişi bu sürece başlarken daha tükendim diyordu….Hakkımızda konuşulanlar sadece potansiyellerimizi değil ertesi güne uyanma sebebimizi öldürüyordu.

Sen değer vermezsen bu cümleler seni üzemezler. Cümleyi kurana bakmayı denedin mi hiç… Sınavı kazanamayınca başarısız olduğunu sana bir kağıt parçası söylüyordu.. Unutma ki bu kağıt parçası sadece sonucu analiz edebilirdi. Belki de bir aptal değilsindir.. Bunu hiç düşündün mü. Komşunun çocuğu ile kıyaslanırken aptal olduğunu düşünmek yerine artık  çalışmaya başlaman  gerektiğini düşünmelisindir belkide..

Ertesi güne mutsuz ve bitap uyanmana sebep olan sözde seni çok sevipte ihanet eden o sevdiğin insan seni yargılarken neden sustun.. Bizim galaksilerimizde birbirlerini sevenler ihanet etmiyor. Yaptıklarını sözde özürlerle kapatıp bıyık altından gülümsemiyor. Seni bugün karaktersizlerin diyarından herşeyin mümkün olduğu şerefli bir evrene davet ediyorum.  İnan bana bu dünyayı kendine inanan insanlar güzelleştirecek.. Kocaları tarafından durmadan kısıtlanan ve ailesi uğruna kendinden vazgeçen hayallerini kibritle harlatıp kariyerlerini buruşturan kadınlar değil ..

Bu hayata bir amaç uğruna gönderildik . Sözde kurulu düzenler sizleri çevreye olağan gösterir. Doğru(!) Ama belki de olağan daha önce denemediğindir. Bir düzenin içine düşürdüler seni …. Kabullenişin kendine ihanetindir. Kendini affet… Kabullendiğin herşey için. Sana kötülük yapan herkesi tanrıya ve evrene yönlendirmeyi öğrenmelisin .. Evren ve tanrı mükemmeliyetiyle gereken cevabı tüm iğrençliklere verecektir.  Seni herşeyin mümkün olduğu bir galaksiye götürüyorum. Mevlana’nın dediği gibi “Kendini küçük görmeyi bırak. Sen yürüyen evrensin.” Mucizeleri beklemekten vazgeç.. Mucize nefesinde, sesinde bu yazıyı okuyan göz bebeklerinde.

Herşeyin mümkün olduğu evrene hoşgeldin..

Portakallı Çikolata Tadında


CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.