Olağanın Sınırları

0
248

Zaman kımıldamıyor, dünde kaldın sanki.
Parmak uçlarım; seherin rengi atana değin, sûretinin iliştiği kirpiklerimi seyre daldı.
Tebessümün düştü nefesime o anda, olağanın sınırlarından koşarak uzaklaşırcasına.
Olasılığa sığmıyordum artık, senden kaçıp sana geliyordum.
İhtimâle de sığmıyordum, akla da mantığa da.
Saçının her teline karşılık bir yıldız tutuyordum gökten.
Saatlerin göstermediği zamanlardan buldum seni.
Güldüğün anlarda ise, yeniden doğuyordum varlığa inat.
Güneşi batırıp, seninle aydınlatıyordum yeryüzünü.
Sesin damlıyordu geceye rahmet rahmet.
Gittin, nefesini sakladım avuçlarımda, bıraktım dört duvarımın arasına.
Sen gidince sesinle büyüdüm ben bir ömür.
Gözlerin bende kaldı, Sen bende.

Olağanın Sınırları


CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.