O An

0
180

Bir hazan akşamı inmiştim sahil kenarına,

umutlarım çoktan suya gömülmüştü.

Nefret ile bakıyordu bir umutla kurduğum hayallerim,

geceleri çıkmaz oldu gölgelerim.

 

Sessiz adımlar atıyordum titriyordu ellerim,

gülmeyi denedim o an, meğer unutmuşum çoktan.

Silüetin canlandı denizin öbür yakasında,

ben ise ayakları olmayan çaresiz bir adamdın o an.

 

Bir yardım aradım etraftan yoktu sesimi duyan,

o an anlamıştım hayat yalan dolan.

Denizeden kıyıya vuran dalga sesleri hatırlatıyor seni,

oturup dinliyorum özlem iç çektiğim kadının sesini.

 

Bir kelebek kondu o an omzuma,

senin buse kondurduğun noktaya.

Fark ettimde sensiz sokaklar denizi kurumuş balık gibi,

çaresiz özlem dolu,

şimdi çıka gelsen denizin ardından bir daha bırakmam seni ömür boyu.

 

 

O An


Bu makaleyi 1 dakikada okuyabilirsiniz.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.