Neymiş Bu?

Gidersem, bulaşık şıkırtılarını bir daha duyamam.
Gogh olayım,
Ilık ılık ensemden yukarı
O şey;
Geçmeyen bir od,
Bir yeis dünyada…
Nesîmî’ye sığan iki cihan bana dört duvar
Dördü de yetmiyor.
21’inde Aralığın gece üç dakika.
Neymiş bu yaprağa rüzgar olamamam?
3’ünde Ağustosun gece üç sene.
Neymiş bu gök ağarıyor gece vakti?
2’sinde Eylül’ün bir “ama”lık ömür.
Neymiş bu his? Rayından çıkarır vagonları.
Kalemimi yalnız yaşanmışlıklar ve gözyaşı seviyor.
Ben nasıl yaşanır bilmiyorum.