Mandalina Kabuğu

0
61

Mandalina Kabuğu

 

 

 

 

 

 

 

 

Sabah olmuş. Güneş yolunda kararlı bir şekilde ilerliyor. Pencere yarı açık durumda. Yanındaki saksıda bir çiçek var. Görünüşüyle olmasa bile kokusuyla odaya canlılık katıyor.
Saksının yanında eskimiş ve tahtalarının içi küflenmiş bir sandalye, üzerindeki kalın kaban ile beraber ayakta durmaya çalışıyor.

İçeri giren sabah ayazının verdiği ürperme ile uyanan çocuk, daha fazla üşütmemek için ayaklarını tek kat pikenin içine sokuyor çevik bir hamleyle. Soğuk havanın geldiği
yeri tespit etmeye çalışır gibi bir kaşı kalkık, sorgular biçimde odada gözlerini gezdiriyor.

Derken gözü bir anda pencereye takılıyor. Homurdanarak kalkıp güneşin
ahenkle dans eden ışıklarının gösterisini kesiyor. Hışımla tek gözü kapalı bir şekilde pencereyi kapatıyor çocuk.”Lanet pencere!” diye homurdanıyor içinden. Geçen akşam yatmadan önce beyaz yerlerini soyarak yediği mandalinanın kabukları takılıyor gözüne. yanında da bir kağıt parçası.
Annesi kızmasın diye mandalina kabuklarını avucuna doldurduktan sonra diğer eline de kağıdı alıyor.

Kağıtta;
“Oğlum ben çarşıya iniyorum. Satın alacak birkaç ihtiyacım var. İstersen sen biraz kahvaltılık çıkartıp atıştır. Ben geldiğimde halen açsan sana bir şeyler hazırlarım” yazıyor.

Annesinin narin ellerinden çıkan bir yazı olduğu çok belli. Kağıdı kırıştırıp fermuarı olmayan cebine sıkıştırıyor çocuk. Arkasını dönüp küçük odasından kapıyı yavaşça açıp çıkıyor.
Banyoya gittiğinde yüzünün normalden beyaz olduğunu fark ediyor. Soğuk suyun yüzünden akıp giderken oluşturduğu hissiyatı sevdiğinden, suyu yüzüne vurup kafasını yukarı kaldırıyor.

Gözlerini kapatıp hiç gidemediği, arkadaşlarının hep bahsettiği o güzel sahilleri ve parkları hayal ediyor. Eğlence bittikten sonra yavaşça mutfağa geçiyor. Annesi bir şeyler atıştırmış.
Sofrada hala toplanmamış ekmek, zeytin çekirdekleri ve domates çöpleri var. Hepsini bir kenara avucuyla itip, buzdolabından peynir tabağını, reçeli ve zeytini çıkartıyor. Ekmek dolabından da
biraz ekmek.

Sabah ayazının titreten soğuğu yine mutfak camından içeri doğru hareketleniyor. Bu sefer fark edip erkenden davranıyor çocuk. Kalkıp pencereyi kapatmaya giderken gözü bir şeye
takılıyor. Bir güvercin. Karşı camın mermerinde duruyor, ve sorgular biçimde uçmaya hazır bekliyor. Çocuk güvercini korkutmamak için yavaş davransa da güvercin korkup gökyüzüne karışıyor.

Uçarken çarptığı çatıdan bir çöp düşüyor çocuğun önüne. Değil değil çöp değil! Mandalina kabuğu. Güneş yüzünden pek bakamasa da zar zor gökyüzünde beliren güvercini görmeye çalışıyor çocuk.

Elinde bir mandalina kabuğu, yüzünde gülümseme ile.

Mandalina Kabuğu


CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.