kırlangıç selamı

0
439

Ufak aksak, sendeler durur. Geçtiği her taşlı yol; tırnaklarına takılan ekmek kırıntılarına  ve yanında bir acıya sebep olur. Öğrenmeye başlar uçmaktan daha iyi bildiği sevgiyi, bir kere daha bir kere daha… Durmaz. Her selamında, tebessümünde insanın kırlangıç da kabartır göğsünü. Anlamayız ancak yüreğini sunar ‘Sana bundan büyük verecek bir varım yoktur.’.

Kalkar gider yan evin panjuruna tek bir delik bırakılmadan kapalı. Kalkar gider teraslı evin camına herkes kavgada, siner köşeye bıkar. Kalkar gider Ayşe Ninenin hasır çantasına yalnız bir mendil satılmış eller soğuktan buz acır.  Kalkar gider Hasan Amcaların mutfak balkonuna yalnızlık minik göğsüne bastırır dayanamaz. Kalkar gider muhtarın kapısına, loğusa anne kedinin yavrularına ikramını bile kıskanan şu koskoca insanlara bakar utanır. Kalkar gider kırlangıç, her defasında bir umut ki…  İnsan denilen şu mahlukun cüssesine bakar bir kendine döner şu küçücük yürek nasıl sığmaz size der der de şaşırır.

Çözüme kalkar kalkar gidemez bu kez. Yerini sorar soruşturur, önceden de arayanlara rastlar bulana denk düşmez bir türlü. İnsan nereden gelişiyle değil de nereye gideceğiyle çizer siluetini. Çokça anlatırlar bunu kırlangıca, o da kendine benzetir bir insan çizer. Yalnızca bir yürekten ibaret, kibirden yoksun, merhamete saklı, ne utanır sıkılır ne fazla güvenen kendine, bencil de değildir üstelik insanı bir kap bana aş bir kap kara kediyedir her zaman, dişinden tırnağından artırmaz belki ama torbasına da gizlemez yardımı onunki ve sever yalnızca sever koskoca dünyayı. , Çoğu zaman  kızar bu bembeyaz kentleri , benleri, senleri siyaha boyayanlara; hem de inatla.

Bir çok siluet selamlaşır durur eller, kollar, çizgili gözler, kırışmış alınlar ve nice yüreklerle ancak bir çoğu asla bir kırlangıç selamının yerini almaya bir yürekten kalkıp diğerine gidemez.

Aslında kırlangıç selamına canından daha değerli olanın sevgisi olduğunu saklar.

Şimdi kendi çizdiğin siluete bir kalem daha vur yalnız tek darbe o da kalbe, yaşın kadar yıldır aradığın son hamle budur. Her yeni yaşta bir kere daha vur kalemi göreceksin beklediğin tek darbe hep kalbe hep sevgi olacak.

kırlangıç selamı


Önceki İçerikMETRO
Sonraki İçerikÇok Geç Olacak
Yalnızlığı iki satır arasına saklayıp yanına yanaşamayan bir kız, Dinozorlar tavuk mu oldu sorusunun cevabını arayan bir Moleküler Biyoloji ve Genetik öğrencisi, Yağmur adını taşımayı sevdiği kadar altında yürümekten haz etmeyen bir çelişki, aşk benim bahçemde yeşermez sanıp dünyanın en ela gözlerine aşık olan bir kalp… Ben yanınızda oturan arkadaşınız, azarını taze yediğiniz anneniz, başınızı sıvazlayan babanız, sokakta omuz atıp aldırmadan gittiğiniz kişi, ben iç sesiniz. Ben yalnızca Yağmur’um. MERHABA!

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.