Kendini Kaybeden Adam

0
533

Yolun ortasındaydı adam,hayatın tam kıyısında
şehrin köşesinde,zamanın dışında
Öylece izledi adam ,
Otostop yaparken gökteki yıldızlara.
Öyle bilmiyordu ki kim olduğunu
Öyle habersizdi her şeyden
Tam yanında onunla beraber bekleyen köpeği fark etmemişti.
Hafif gri, hafif siyah
Çenesinde de beyaz bir sakal vardı köpeğin.
Öyle oturmuş geçen arabalara bakıyordu aslında
Sonra bu adamı gördü,
Parmağı havada duran.
Yanına gitti,beklemeye başladı o da.
Adam hüzünlü belli,anladı köpek
kafasını sürttü bacağına biraz
biraz da ayakkabılarını kokladı
Baktı adam takmıyo kendisini,ya da fark etmedi onu
oturdu yanına adamın.
Köpek haklıydı,adam hüzünlüydü
Çünkü bu sabah en değer verdiği kişiyi kaybetmişti
Kendisini…
Bulamamıştı onu önce,aramış taramış bulamamıştı.
En son haber gelmişti,
Kaybınız için üzgünüz beyefendi…
Cenazeyi ne yapacaktı,bir tören olacak mıydı,
Ne zaman olacaktı????
Soruları duymamıştı,daha doğrusu ilgilenmemişti
Böyle bir kayıp beklemiyordu
Nasıl olmuştu,ne zaman olmuştu
Maalesef,kalp yetmezliği…
Yetememişti zavallı kalbi,
Kaldıramamıştı bu hayatı,
Göçüp gitmişti.
Şimdi o da göçmek istiyordu
zavallı kendi nasıl da gençti aslında
Ama olmuştu olan artık
Yok olmuştu kendi…
Şimdi bu elindeki bedenle yok olmak istiyordu o da oralardan
Belki başkalarını bulurdu,
arkadaşlar belki
belki küçük bir ev
denizin kıyısında…
Balık severdi o,
Bedavaya gelirdi yemeği işte…
şu köpek de bir türlü gitmedi yanından
Gitsene be köpek,zaten kendimi kaybettim
Neden öyle oturuyorsun?
Sen de mi kendini kaybettin?
Soru soran bir bakış,
Köpeğin bakışı
İyi tamam hadi,gel.
Bak hafif rüzgar da başladı.
Ne dersin,
Bulur muyuz acaba bir yerlerde
Hayatın anlamını?

Kendini Kaybeden Adam


CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.