Karanlığım

0
174

Yegane bir yaşam sererim sol göğsümün üzerine
Sevda sözcükleri biriktiririm mahsun yapraklar üstüne
Sararır bünyem kararır tozlu ellerim
Akşam üzeri beş saatlerinde
Yorgun ayaklarım dur der
Az soluklan
Yazık oldu
Yazık oldun
Düşünürüm iki dakika sonra uzaklara dalar
Puslu, görmez gözlerimle ufuklara bakar
Haykıramam haykıramam
Benim karanlığım bu donuk özlemimde

Bağırırım özgürlüğe
Kalbim derin ve açık izler bırakıp gidenlerle doludur
Yaralar ve darbeler sesli bir çığlık gibi boy gösterir hücrelerde
Bir hücreye hapsolmuş
Haksızca kahrolmuş bir gencin
Kısacık ömrü gibiyim
Benim karanlığım direnişte, devrimde.

Sabahları erken kalkarım
Ezan daha okunmaz o saatlerde
Oturur masa başında keyfime bakarım
Bir bardağa her zaman iki kahveyi bir atarım
Elimde hep bir kitap olur
Okur okur ağlarım
Gözlerim kan çanağı olunca
Yatağı boylarım
Benim karanlığım kanlı gözlerimde

Bak yine başladı hayalet ağrılarım
Ruhum denizdir
Dalga dalga eser her bir yerim
Kalbim sızlar bazen
Bazen başım kalkmaz
Bak yine başladı
Sızılı kederli günlerim
Benim karanlığım dalgalarımdır

Dalgalar dur durak vermez bünyeme
Bir çıkar bir iner denizlerde
Kah gökte kah yerin dibinde
Benim mahsenim de kalp sesim de
Biri çıkar elbet günün birinde
Benim karanlığım miskin gönlümde

Gönül dediğin anlamaz sesten gürültüden
İçim ne derse onu dinler kapakçıklarım
Her birinde ayrı hüzün ayrı yara
Bantla geçmez kapanmaz bu sara
Çöl sıcağı var üstümde
Hava da soğuk oysa
Yağmur yağmadı ama gök gürlüyor
Benim karanlığım yağmurda

Dün bir yer sallandı
Korkuverdim
İçime bir şey oturdu
Nefesimi içime çekemedim
Dün bir midem bulandı
Kötü insanlar gördüm
Cahil ve duyarsız
Bir o kadar acımasız
Bu devirde yaşamak kötü
Nefesimiz bile kirli
Çığlıklarımız vaveyla
Karanlığımızda hovarda

Gündüzümüz gece bu devirde
Yer sarsılıyor yer
Binalar da tutunamayacak elbet
İnsanlar gibi birbirine
Bak kitaba sarıldım ben de
Başka kimsem yok diye
Yalnızlık sadece içimde
Hür ve özgür bir yalnızlık var
Her nefesimde
Soğuk hava saçlarıma üflüyor
Bu vakitlerde
Rüzgarla dağılıyor dalga dalga, bukle bukle
Bak ben sarsıldım dün gece
İçime kanadı huzursuz yaşamım
Manim bitti
Sıra depresif zor günlerde
Kah çıkarım göklere
İndirmeyin nolursunuz beni yerlere
Benim karanlığım yerin dibinde

Karanlığım


CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.