Kafam ve Ben

0
30

Kıyıda bir balık, oltanın ucundaki arzularım.
Hangi büyüğün midesindedir şimdi bilinmez.
Yok olan sevdalarım, yalnızlıklarım, öfkelerim, rüyâlarım
Hangi birini sorsan ben onun altında kalırım.
Ezilmiş biraz da burkulmuş yüreğim

Hangi maviliğindeyiz zamanın?
ki birkaç kırıntılık ekmek parçası
Bizse didikleyeniz kuşlar gibi ortasından kırıntıları.

Hangi kusuru örtbas eder insanlık?
Ki insanlık gri kadırgaların yalnızlaşmış rıhtımı.
Elinden gelse elli aleme zindân olacak bu âhlâksızlığı korkuların.
Bilmem ki şurada bir yerlerde içi kıpır kıpır olmak nedir,
Bilmem ki fazileti sevdanın nedir,
Ben ancak kendi yokluğumda varım.

Hangimizin elleri günaha doymuştur,
Şurada soğuk mezarda yatan biçareler kadar?
Hangimizin ruhu suskunluğa doymuştur,
Şurada sokakta duran bir çöp tenekesi kadar?
Issızlığa yürüyorum sevgilim
ve ben ve
Orada buluşmaya atıyoruz sanki
Üzerine toprak attığımız kadar ağırlık var üzerimizde.

Yeşil bir yaprağın sessizliği
Bir böceğin sular altında çırpınışı kadar
Çırpınır yüreğim sensizlikte.
Ve hani der ya şair
Elbet buluşacağız…

Belki zamansızlık olacak
Belki de zamansızlık biz olacağız.
Durup öyle bakışırken
Aklımız duracak,
Vapurlar yanaşacak ve biz yine
Susacağız.

11619

Kafam ve Ben

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.