İstiğrak

Sarhoş sözlerimle uyandırıyorum geceyi
Gitmeler raks ediyor birkaç bavulda
Korlara dönüyor düştüğü yerde gözyaşları
Bir melodi yokluyor yalnızlığı
Yalnızlık söylüyor:

”Isıtıyorum denizinin dalgalarını.”

Susmuyor içimin fırtınaları
Kaosa bürünmüş nefretler
Tükeniyoruz işte.
Bir gecede
Bir heceye dönüyoruz
Milyon yılık mumlar
Erimeye kök salmış artık güllerim.
Yolun yarısını dikenler üstünde yürüdüm
Yarısında baygın bir aşk senfonisi
Kollarıma düşüyor şimdi yenilgiler.

Uzaklardan bir haber salınıyor sonra
“Gidenler döndü” deniliyor

Yalnızlık yine söylüyor:

”Aynı tadı alabiliyor musun
Kurutunca üzümü?”