İllet idi.

0
104

Öncelerde severdim kalabalığı,
Gezerdim binlerce semti,sokağı.
Bünyemde tarifsiz bir hissiyat uyandırırdı,
Damağımda güzel bir tat belki.
Şimdilerde uğramaz oldum o loş sokaklara,
Çıkmaz oldu yollarım oralara,sonra sana.
Huzur vermez oldu kalabalıklar,
Yavan bir tat bırakıyor dudaklarıma,dilime.
Sensizlikten midir bilinmez.
Ancak bu düzen değiştirdi bizi ve bizli günleri…
Güneşli günler karardı.
Ve binbir emekle diktiğimiz umut ağacı söküldü tam kökünden.
Nedendir bilinmez bir yağmur başladı hemen.
Bitmek tükenmek bilmeyen.
Tüm günahlarımı bir bir yüzüme vuran,
Hemen her gün karşılaşıyorum o suçluyla.
Her yüzümü yıkadığımda,
Her saçımı taradığımda,
Görüyorum onu.
Benim küçücük evime giriyor hem de habersiz.
Kimi zaman koşuyorum onunla.
Kimi zaman ağlaşıyoruz karşılıklı.
Ben ne yapsam hep aynısını yapıyor.
Diyorum ya hiç bırakmıyor beni.
Sessizce düşünüyorum.
E o da susuyor hemen.
Hemen hemen her gün karşılaşıyoruz onunla.
Şu arkası örtülü cam da,
Aynada görüyorum onu.
Kaçmak istiyorum,
Ölesiye.
Nefes nefese kalırcasına,
Kaçıyorum da.
Kahretsin şu illet çok etkiliyor adamı.
Sonra kaybettiriyorum izimi.
Tam diyorum evet oldu.
Kalk ve yüzünü yıka bitti bu kabus.
Kaldırıyorum kafamı o yine orda.
Kurtulamıyorum suretinden kaçamıyorum da.
Aynaları kırıyorum tüketiyorum.
Bir yenisi türüyor.
Yansımalarda o,
Camekânlarda o,
Bırakmıyor peşimi,
Kaçıyorum ancak kurtulamıyorum…

İllet idi.


CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.