İçimizdeki Boşluk

0
355

Hani bazen oluyor ya kalbimiz de değil tam içimizde, kalptende daha derin bir yerde kocaman bir hissizlik hissi. Kocaman hava deliği gibi bir boşluk. Rahatsız eden, ne yapacağınızı bildiremeyen bir şey. Uzaya fırlatılmışsın da unutulmuşsun, saksı gibi o uzay boşluğunda dolanıyormuşsun gibi hani.

Aslında böyle dünyaya geliyoruz hepimiz, bizden de büyük bir boşlukla. Tüm ömrümüz de bu boşluğu doldurmaya çalışmakla geçiyor. Kimimiz iyi bir kariyer yapmaya çalışıyor, kimimiz dinle dolduruyor, kimimiz de aşkla dolduruyor sürekli aşık oluyor, kimimiz resmen kitap kurduna dönüşüyor gibi örnekler gider. Bahsettiğim bir şeyin eksikliği değil, her şeye sahip olsanız da oluyor bu boşluk. –Bir de şuna değineyim ki bir şeyin eksikliği olabilmesi için ilk olarak o şeyden yoksun olmanız gerek, ikincisi varlığını bilmediğiniz bir şeyin yoksunluğunu çekmezsiniz.- Farkında değilseniz ne mutlu size ki o boşluğu dolduruyorsunuz.

“Psikoloji de acaba buna ne denir?”, “Filozoflar ne demişler” gibi araştırmalar da bulunmak yoruyor çünkü araştırırken insan kendisini daha da boş hissediyor. Ama bilenler vardır belki, ben bilmiyorum o yüzden böyle boşluktur, uzaydır diye geveliyorum.

Bu boşluğun hissiyatı zor, doldurmaya çalışması daha da zor. Son yazımı bir şarkıyla kapatmışım o yüzden bu yazımı da şarkıyla kapatmak istiyorum. Bu yazıyı okuyup da hiçbir şey anlamayanlara, “bu neydi şimdi” diyenlere okudukları için teşekkür ediyorum ve diyorum ki “canım istedi yazdım”.

İçimizdeki Boşluk


Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.