Hümanizm Kazanacak Mı?

0
686

Evet asırlardır en korkulan soruyu konu başlığı yaptım. Ya da sadece benim korktuğum ve daha önemlisi cevaplanmaya ihtiyaci olan bir soru..

bildigimiz anlamıyla “insancıllık”, insanı insan olduğu için sevmek, koşulsuz şartsız kabul etmek. Tartışmaya açık olan konu da direkt olarak bu. Insanı sırf insan olduğu için sevmek mümkün mü? Ben cevap vereyim: “Hayır, değil.” Çünkü biz insanı, ona insan olmak bahşedildi diye sevmiyoruz ki öyle olsa herkesi sorunsuz, şartsız, hatalarıyla, günahlarıyla, yanlışlarıyla, yalanlarıyla, aldatmalarıyla, fesatlıklarıyla sevmemiz gerekir. Aramızda böyle birisi var mı? Dürüst olalım. Insanlık çok mu önemli gerçekten? Yoksa insan olmak mı önemli olan önce onu düşünelim. Şunda bir anlaşalım ki kimse kimseyi sadece insan olduğu için sevmiyor. En azından ben 24 yıllık hayatımda hiç görmedim. Gören, yaşayan varsa da hayretler içinde dinlemek isterim. Yanıltsın beni.

Bütün akımları kabullenip de hümanizmi ısrarla reddetmemin bir sebebini de şuna bağlıyorum: zaten kimseyi koşulsuz olarak sevmek zorunda değiliz. Neden bize bu dayatılıyor? Herkes herkesi sevmek zorunda değil. Aslına bakarsan zaten bu imkansız bir durum. Herkesi seven, güleryüzlü sevgi pıtırcıkları olmak için hepimizin insanlardan biraz olsun çektiği vardır diye düşünüyorum.

Evet, tabii ki yaratanı seviyorum yaratandan ötürü. Ama ince çizgim şu ki: koşulsuz şartsız değil. Ne yaparsa yapsın değil, ihanetleriyle, kötü kalpleriyle değil. Hayır efendim, seni sadece ve sadece insan olduğun için sevmeyeceğim. Seni, diğer insanlardan ayıran bir şey sayesinde seveceğim, senin gülüşünü seveceğim, senin yardımseverliğini sevecegim, senin kibarlığını, dürüstlüğünü seveceğim, senin beni sevişini seveceğim, senin saçlarınla oynamanı, kahve pişirişini seveceğim. Seni sen olduğun için seveceğim, insan olduğun için değil.

Hümanizm Kazanacak Mı?


CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.