Hiç’lik

0
69

                                                                                                                                                                                                                          Hiç'lik

 Geceyi çektim ruhumun üzerine

gece soğuk

gece ıssız

ruhum geceden de gece…

Geceyi aydınlatan bir ay ve bulutlar 

gökyüzünün sonsuzluğunda kaybolmuşlar…

kara bulutlar fısıldadı seni

geçmemiş yokluğunun tarifsiz fısıltısı.

üzerime yağdırdılar kelimeleri.

Sonra,

keşfe çıktım şiirlerde kendimi

Satır satır gezdim durdum

Hece hece aradım

Hiç’liklerde yankılandım

ve sonsuz bir şiirde dondum kaldım.

Şimdi,

Önüm, arkam, sağım, solum

sen

ve ben sobelendim.

Ne de olsa severdi çocuksu ruhun oyunları ya,

yine kazanan sen oldun.

Ben en son kendimi kaybettim…

Hiç'lik


CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.