HİÇ AĞLAMAMIŞ ÖLÜRKEN

0
617

Bir romana hapsolmuş sevdiğim
Sonunda mezar taşının olduğu
Hiç ağlamamış ölürken
Yeterince ıslatmış kaldırımları
Ölürken ağlamamış hiç
Çünkü hayatı hep yağmur damlaları

Vurulmuş, daha ikinci cümlede
Kitabın her sayfasında kanının izleri
Ufacıkken kaybetmiş her şeyini
Bir bahar sabahında bir yetim olmuş
En güzel anısı bilmez ki bu bahar sabahı
Yüreğinin her yerinde yalnızlık acısı

Bir romana hapsolmuş sevdiğim
Bileğinde cam kesikleri
Gözlerinde tüm dünyanın günahları
Bir drama hapsolmuş sevdiğim
Sırtında binbir kişinin ihaneti
Kaldırıp da başını tek yıldız tanımamış

Tek okuyuşta bitirilmiş dünyası
Acımamış kimse yaralandığı her satırda
Öldüğünde, herkes bin hıçkırıkla
O öldüğünde ise hiç ağlamamış
Göz bebeklerinden ruhuna işlenmiş yıldızlar
O öldüğünde hiç ağlamamış
Sevdiğim boylu boyunca bir yıldız olmuş
Ben hâlâ ilk cümlesindeyim kitabın
Tek bir damla dahi dökmesin diye sevdiğim

HİÇ AĞLAMAMIŞ ÖLÜRKEN


Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.