HATIRLA

0
66

Kalıplarına sığmayan bir kelebeğin ilk uçuşu gibiydi

İçimizdeki merak.

Görünene mi teslimdi akıllarımız,

Peki ya görünmeyen?

Pencereni genişlet ey akıl !

Kalbinin aklına ihtiyacı var …

Anlatmak ne sihirli bir varoluş,

Peki ya anlamak ?

Üzerimize giydirilen giysiler ruhumuza dardı,

Sıkıyordu bir yerden farkedebilene !

İçindeki sesten haberin var mı ?

Kulak ver, dalgaların sesine kulak kabarttığın gibi …

Tekneler seni bekler, korkma !

Çapalarını yüreğine attılar, farketmedin mi ?

Her duygunun fazlası zarardı belki de,

Zehirleyebilirdi nefesini, kanını ,

Alışmıştık ya yüksek doz morfine.

Kalkmalısın şimdi, çabanla ayağa !

Yapaylığın gölgesinden sıyrılıp

Özüne serilen yolda, ruhunun sağlamlığında.

Emeğe aç kapılarını,

Görmen gereken okyanusun gelgitleri değildir!

Oldu bitti adımların yüreğin kumsalında izi kalmaz!

Ruhun özveriye aşıktır, HATIRLA !

 

Bazı şarkılar gibi, bazı cümleler, mekanlar, beden ve ruh … Dinlediğinizde duyabilirdiniz amacını. Hissettiğinizde dokunabilirdiniz merkezine…Taşımaya cesareti olanlara verilmiyor muydu hayat tarafından özünün en saf taşlarıyla işlenmiş o elmas kolye ve sen hayata söz vermiştin ya en başında , HATIRLA … Gelişim, değişim ve dönüşüm… Bu üç pırlanta senin hazinendir, olman gerekene yolculuğunda.

13:59:07

HATIRLA


CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.