HASBİHÂL

0
261

Nasılsınız şu sıralar? Okuyan insanın ruhu her an inzivadadır, şahsi köşesinde kavrulur kendi kendine. Lakin şimdilerde bedenler ruhların yalnızlığına yoldaş. Memnun musunuz bu hâlden?
Kendimi, kalabalıklar içinde yalnız olarak tasvir ederim hep. Ederdim. Oysa şimdi yalnızlığım kalabalık. Kendi kendime misafir vaziyette kavrulamaz olmuşum. Bir el gelip de ocağın altını kısmış adeta. Yemeden doyarken şimdi yedikçe acıkan, hüznüyle mutlu olurken mutlu oldukça hüzünlenen; memnuniyetten ırak, doymaz duramaz bir halet-i ruhiye ile bezeniverdim. Her şeyi elde etmek müteşekkir kılar mı insanı? Sevdiğim uğraşlara zaman bulamamaktan mızırdanırken al bana vakit, al bana fırsat. Neden mühürlendi gönlüm?
Her şeyin başı niteliğinde bir sual, insan nedir? Dönersem, geçmişe dair her bir parçada var bu arayış görüyorum. Bir sürü yanıt berinde elbette. Her biri şahsına münhasır esasında şahısları ele aldığımda kendimden parçalar da bulabilmekteyim. Yine de bir yanıt bulamıyorum onca yanıt içinde. Arıyorum, bulmak değil meselem.
Her an bir arayış, zorlanmak isteği; her şeyi elde etmemek, edememek benim en büyük zenginliğim. Rahata düşkünlük nedir? En rahatsızken rahatım ben. Mutsuzken mutluyum. İnsanlıktan çıkınca, arayıp bulamadıkça insanım. En kararsız anım karar vermek için en doğru vakit bana. Tam da bu sebepten yaşam sona erince yaşamaya başlarız.
Neticede yalnızlığımla yalnızlığın âşık atması yaramadı bana. Yaramaması biraz da yaramasına işaret. Sahi, nasılsınız şu sıralar?

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.