Göğe Dokunan Kadın

0
302

Parmaklarımın uçlarından dökülen yıpranmış sözcüklerimin avuntusunda bir akşam vakti geziniyorum. Sessizliğin verdiği o ahmak sükuta sıkışıp kalmışken kayıp siluetler gezdiriyorum en ücra köşelerimde. Vazgeçebilmeye bir nefes kadar yakın ama umuda kilometrelerce uzağım.. Mürekkepten yaratılmış o görkemli şatoda yalnızlığımı içiyorum yudum yudum. Nahoşluğun esiri olup soluklarımı tutuyorum. Birkaç kırıntıyı içime sıkıştırıp bırakıyorum. Göğüs kafesime bir anka kuşu tünemiş fısıldıyor.. Fısıltılarına eşlik eden  mırıltım.. Ne söylediğimden habersiz benliğimin kıyısında biraz daha sersemliyorum. Bütün gemileri yakıyorum ve onca silueti maviliklerin derinliğine bağışlıyorum.

Bu kez bağışlıyorum. Tüm dünyanın çirkinliğine ve  insanlığın kahpeliğine inat(!) 

İnsanlar süzülecek hayatlarınıza bir anka kuşu misali olduklarını sanacaksınız. Bir mucize gibi yön verecekler hayatlarınıza… Yönünü kaybetmiş hayatlarınızda bir mucize olduklarına öyle inanacaksınız ki, 5000 fitten yere süzüleceksiniz. Kanatlarınız umutlarınız olacak. Onlarsa sizi hep şaşırtacak. Düşler alemindeki kanatlar sizi gerçek dünyanın hoyratlığından koruyamayacak.

Bir melodi eşliğinde bir fincan kahveye hapsedeceksiniz varlığınızı. Varlığınızın bilemediğiniz kıymetini işte o vakit anlayacaksınız…

Güvendiğiniz dağlara karlar yağdığında içinize sığamayacaksınız. Cümleleriyle zehirlerken kötü cümlebazlar sığındığınız ütopyalar altında bir enkazdan farkınız kalmayacak. Derin dehlizlerde sıfır noktasına perçinleyeceksiniz de kendinizi kurtulmak için bir nefesi beklercesine umutsuzluğa kapılacaksınız. Pes de edeceksiniz. Depremlere de dayanacaksınız. Aklınızı kalbinize dost ettiğinizde kendinizle barışacaksınız.

Kendini bağışladığın bir hayatın olsun değerli okuyucum…

Göğe Dokunan Kadın


CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.