Duygu

0
38

Cem Karaca ne güzel not bırakmış ayrılırken bu dünyadan sevdiğine “Seni bu dünyada çok sevdim” diye. Bir cümle ne kadar çok şey anlatıyor aslında. Tarifi olmayan bir güzelliğin son cümlesi. İnsan bu dünyada sevmeli her şeyiyle. Ne olursa olsun yalnız da kalsa, terk edilsede, bırakılsada, umutları çalınsada, sevilmese de sevmeli. Her şeyi ile mükemmelliğin başlangıcı birini böylesine sevmek. Belki unutana kadar sevecektim, belki bu yolda düşecektim ama kalkmasını bilecektim. Düşe kalka öğrenecektim. Çıkmaz yolumda olsan, her yolumun sana çıkmasını istedim. Bu dünyada yanımda sen olsan. Bir ömür baksam doyasıya o güzel gözlerine. Bırakmasam o narin ellerini. Sevmenin tarifiydi hissettiklerim. Hani böyle bir çocuğa verdiğin çikolata vardır ya onun mutluluğu gibiydi. Saf bir mutluluk. Hiç bitmesin ister çikolatası. Bitmesin istedim bende onun gibi. Hep benimle olsun tüm çikolatalar istedim. Çok şey istemedim aslında. Sevmeyi sevilmeyi öğretmek istedim. Saf, temiz , çıkarsız sevmeyi. Anlatamıyorum ya tarifsiz diyorum ne anlatabilirim ne de yaşayabilirim. Öyle bir imkansızlığın içindeyim. İmkansızı istiyorum. Vazgeçesim yok bu imkansızdan. Düştük bir kere, her defasında da kalkmaya gücüm olsun diye çıkarmadım güzel gözlerini aklımdan. Bir gün bu engebeli yolun sonunda olan güzelliğin umudu ile belkide. Her defasında düştüğümde tutarsın diye ellerimden belkide. Bir gün bütün güzellikleri sana verebileyim diye. Bir gün sana sevilmeyi öğretebileyim diye. İşte tüm çabam bu Sevdiğim gibi sevileyim diye.

Duygu


CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.