DİLEDİM…

0
124

Çayımın üzerinden çıkan duman karışırken havaya

Ben gözlerimi dikmiş enginlere insanların sömürülmediği bir hayat diledim…

Paranın tek değer olarak görülmediği,

İnsanların rahatlıkla ve kolaylıkla kanseri yenebildiği,

Bir hastalığın ticarete dönüştürülüp insanları çaresizliğe, endişelere sürüklemediği,

Süründürmek için değil, insani değerlerle kuşatılmış bir tıbbın varlığını diledim…

İnsanları kandırarak kan emiciliğin perdeler arkasında yükselişini değil,

İnsanlara umut olmanın çaresizlik hastalığına panzehir olmasını diledim…

Yardım etmenin insanlıktan eksiltmeyip insanlığı arttırdığını farkeden,

Sistemin yönlendirdiği değil, insanlığının yönlerdirdiği,

Ömrünü hastalıklara, acısız ve yaşam kokan tek dozda çare olacak buluşlara adayan doktorlar diledim…

 

Bir şeye gönül vermek, ona kendini adamakla eşdeğerdir. Yaptığımız işi iyi yapmak, yapılanın anlamına uygun yapılmasına kefildir. Ektiğimiz neyse hayat bize onu fısıldar. Sabrettiğimiz neyse hediyesini içinde saklar… Bir nefesle yeşerir avuçlarımızdaki toprak,

Yaşamın kalbini duyduğumuzda…

Sevgiyle…



CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.