DEPREM

Dün dinlendim karanlık bir odada
Dün dilendim kendi kendime soğuk havada
Dün diledim ne istersem oldu birden
Ve dün bilendim şiirler kesik attı penceremden

Ah ahu dudaklı şiirler
Karlara bulanmış Ankara’nın içinden geçerler
Ben boş sokaklarda, buzlu yollar üstünde yürüyorken
Şarkılar mırıldanır rüzgar
Her adımım bir öncekini aratır.
Her attığım adımda zemin daha kaygan daha güvensiz
İçimdeki geri dönme çabası anlamsız ve heybetsiz

Heybetsiz ruhlar içinde boğuşuyorum
Karanlıktan yeni kurtulmuş kütlem
Ben çiçekli yolları ve güneşi arıyorum
Havada kar, içimde deprem.