DENİZ KOKUSU

0
32

DENİZ KOKUSU

Naif bir koku getirir bu saatlerde uykumu

Dolunay gökte

Sahildeyim ben de

Dört bir yanı orman olan, ıssız bir ada

Deniz şarkı söylüyor

Ezgisi dalgalarına vuruyor

Dalgalar ayakarımı ıslatıyor

Gecenin şafağında bana masallar fısıldıyor.

 

Denizin o uğrak kokusu ciğerlerime işliyor.

Sabah olmasın, güneş doğmasın.

Sadece ay gövdemizi yadsısın.

Gel buraya, üşürsen benimle ısın.

 

Böyle günler içimde bir lisan olur.

Sarmaşıklar pencereme çerçeve olur.

Ben bir çiçek, gözle görülmeyen

Sen bir deniz, içim serin.

Mis kokuyor, tarifsiz ve eşsiz.

Gözlerim kapanıyor,

Merakım biraz daha artıyor.

Düşler kurup yıldızlara,

Denize fısıldıyorum sırlarımı art arda

Tüm bunlar sadece deniz ve benim aramda.

 

Sen bir denizsin.

Üstünde gök belirir, mavi ufka.

Sen bir denizsin,

Altın derya.

Soğuk pelikanlar değdiği anda tutkuna

Vazgeçmesini bilmez bu tutkun, sorma.

 

Kokusu burnumda bir çocuksun.

Derinlerinde oynar durursun.

Bir balık, bir yonca, bazen bir yosunsun.

Seni tanımaya yetmiyor gücü kimselerin.

Belki cesaret istiyor tuzlu nemin.

İçine girdikçe yavaş yavaş

Hissediyor insan o serin ve çiğ kokunun eşiğini.

Bir değil bin gizemin,

Merak dolu şimdi içim.

Geceleyin mavi akar bademlerin.

Zehirli yeşilin vurgun eder, kör eder durgun yürekleri.

 

İçinde neler var neler?

Ah görmeyecek girmeyen kimseler

Nice hayatlar barındırıyorsun kendince

Kontrollü ve bir o kadar anaçsın içinde.

Ah bilmeyecek kimseler, seni uzaktan izledikçe.

Bu koku bunca sahiliğin içinde

Huzur verecek bana sessizce.

Kokunu kaybetme çocuk

Sevgi tadı var içinde.

Sersemletiyor beni içten içe, gizlice…

DENİZ KOKUSU


Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.