Dedi Adam

0
796

en çok kendine dert anlatırken yoruluyor,en çok kendini dinlerken,dedi adam.

– Hastalıklıyım ben. Sana iyi gelemem…kalbim,kalbim hasta benim… Ruhum kapanmayacak yaralarla dolu.

Hastayım ben; tedavim ölüm,dedi yine adam. Kıvrılan saç telleri omuzlarını döverken, kalbi kırık gözleri gururlu yaşlarla dolu kadına bakarken.

Gitti adam nereye olduğunu bilmeden yürüdü sadece. Acelesiz,yorgun ve heyecansız adımlarla…

Başı yerde,bakmıyor güneşe

Namıdiğer umuda

Belli ki kızgın ısıtmıyor avuçlarının yakarışlarını

Herkese verdiği umudu sunmuyor ona

Hissiz,ıssız küfretmek bile istemiyor

Umutsuzluklarının en büyük hamalı omuzları düşkün

Kirpikleri ardına gizli kalp sızıları,gözyaşları

Suskunluğu en büyük küfrü insanlara,hayata …

Aynalar artık yalan söylemiyor

İçi dışında

Kalbinin ortasında bir delik

Deliğin içine tüneyen sesli kuşlar

Esen rüzgârlar… sevgili dostları adamın

– Kalabalıklar…Kalabalıklar içinde

Ruh taşıyorlar(!)

Yaşıyorlar(!)

Bir bedenden ibaret taşıdıkları

Ruh yok, kalp yok

Bir yük sadece sırtlandıkları

Sevgi yok,aşk yok,tutku yok!
Olsa da artık mecâl yok!

Dedi Adam


CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.