Çünkü

Hiç ses yok

Köpekler, kuşlar, sivrisinekler bile bitirmiş günü

Dünya derin bir sessizlikte

Araçlar kendi kuytularını bulmuş evlerin önünde

 

Herkes birlik bütünlük içinde sanki

Sokak lambaları bile birlikte uyuyor

Kediler birbirine sarılıyor

Oysa yalnızlık

 

Çünkü

Çok savaştım

Ve yaralarım tüm vücudumu kapladı

Ayaklarım, ellerim, gözlerim

Dirseklerimden sızdı akan kanlar

 

Sevmenin bedeli mi olur? Bedeli olan şeye sevgi denir mi?

 

Yaş halkaları biriktiriyorum

Halka halka

Çektikçe geliyor

Uzadıkça etrafımda birkaç tur daha atıyor

 

Beyaz saçlarım çoğalıyor

Gülme çizgilerim belirginleşiyor

Adına gülme çizgisi demeleri kalbimi daha çok

Kırıyor

 

Karanlıklara sığınıyorum

Gecenin ıssız sokaklarında adım adım

Devri alem değil

Devridaim her gece yaptığım

 

Çünkü seni ancak bir korkak gibi sevebiliyorum.

 

*

Görsel: https://pixabay.com/