Cumartesi Yalnızlığı

1
14

cumartesi yalnızlığı sararken yüreğimi dinliyorum sis içinde kalan denizi, Konak’taki kargaşayı, kuşlara atılan yemlerin sesini .
Dinliyorum seslerin sessizliğini. Dalgaların taşlara çarpışını , bazen hırçın bazen durgun.
Çocukların oyuncak ağladığını , gül satanların çabasını bazen de küfrünü.
Dinliyorum insanlığı, görüyorum kimisinin uzak kimisinin yakın olduğunu, insanlığa .
Dinliyorum , yaralı ve ürkek. Bir gevreğe şükredenleri, servetini yemeğe harcayıp sitem edenleri .
Dinliyorum , yaşlıların ömrünü yad ederken ağladığını bazen de güldüğünü .
Güneşin yüzünü gösterdiği günde dinliyorum , gençlerin isyanına karşın annenin çaresizliğini , babanın pes edişini.
Dinliyorum , seslerin sessizliğini. Bir yanda sevdasıyla ateş olanı bir yanda gidişiyle kül edeni.
Dinliyorum , yaprakların hışırtısını , acı frenleri.
Dinliyorum ,
Yüreğimin yorgun , bayat ve hırçın sesini…

Cumartesi Yalnızlığı

1 Yorum

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.