ÇOCUK

Sen çocuk, mısralar içinde boğuluyorsun şimdi
Fırçan siyaha batmış kasabanı yakmışsın ebedi
Göğüne mavi boya çalman gerek oysa efendi
Bahçene renk katman gerek, leylak besle bir kuşluk vakti

Sen çocuk, bu patika yollardan geçeceksin elbet
Cemrelerin kavga vakti uzun bir yola al bir bilet
Toprağına su, havana güneş gelecektir bu zemheride ilahi adalet
Büyüttüğün o mor çiçeği koklayacak onlarca ceset

Sen çocuk, güneşe olan umudunu kaybetmemen gerek
Senin işin umutla beklemek
Tufanlı günler bittiğinde cenneti görecek bu yüz, bu bellek
Sevdayı gözler görmez sisler içinde bu bilek

Sen çocuk, karlar içinde kalırsa olur da yüreğin
Unutma ve hep anımsa kalmasın bitkin
Gönül bilir, tanır ışığını yerinde en derin
Sen çocuk, kirletme kalbini kalp dediğin kendinden dingin