ÇAY mı AŞK mı ?

Şiirleşiyorduk farkında mısın?

Mısralara konuyorduk

Geceleri geçirirken.

Çayımızın demi limonla sobeleşiyordu

Ve hislerimi bir uçağın yanıp sönen ışıkları revize ediyordu.

Bir inovasyon kuaföründeydim sanki,

Her yudumda tazeleniyordum.

İhtiyacım yoktu artık yara bantlarına

Köklerim iyileşiyordu.

İçimde her yerdeydi kalp

Ya da birkaç tane olmuştu

Her yerde atıyordu,

Solumda değildi artık.

Gerçi dışımdaki dünya da çoktan sana doğrulmuştu.

Seni konuşur, seni yazar olmuştu.

Yenileniyordu ufuklar,

O dar gökyüzü, sonsuzluğun kuyruğuna tutunup

Genişliyordu, genişliyordu beyaz düşlerin içinde.

Bir yerde sarılıyorlardı artık, karışıyorlardı birbirlerine

Sonsuzluğun kanı, gökyüzünün mavisine.

Atar damarlarında,

Kelâmlarında,

Bakışlarında,

Müziklerinde tek hece…

Ya ÇAY’dı

Ya AŞK’tı…

Burası size kalmıştı…

 

 

Sevgiyle…