Ç-özüm

0
329

Bilirim ki bazı şeyler çözümlenmeden öylece kalır. Belki bir köşeye koyarız ,bir kitabın arasına sıkıştırırız,bir müziğe sığdırırız… Neden? İyi hissetmek,mutlu,huzurlu,serin hissetmek varken neden bunu kendimize yaparız? Çok mu seviyoruz acıdan kıvranmayı, çok mu seviyoruz günlerce düşünmeyi anlamadım ki! Korkuyor muyum yoksa?, korkuyor musun yoksa? ,Korkuyor muyuz yoksa? En başta bunun cevabını vermeliyiz işte kendimize. Korkmadan atmalıyız adımlarımızı. Cesur davranmalıyız. Tabiiki kırıp dökmeden. Bunları aynı anda yürütebilmek mesele zaten. Başarsaydık çözümlerdik değil mi? Ah şu inadımız yok mu! Sen yaparsan bende yaparım, sen böyle söyledin bende böyle söylerim, bana ne ben yapmam,etmem, vik vik vik. Şundan kurtulabilsek ya. Her şey nasılda kolaylaşır. Sadece sevgiye odaklansak, sıcacık gülüşlere, aşk kokan günlere, kocaman mutluluklara. Ha bir de unutsak ya önceki yaşananları! Kabullenip kapatsak üstünü, engel olmasa güneşli günlerimize, yıkmasa düşünmek,yormasa karanlık geceler bizi,sancılı geçmese tatlı anlarımız. Olacak olacak inanıyorum ben. İnanıyorum ki umudum besleniyor, umudum beslendikçe cesaretim artıyor,cesaretim arttıkça çözüme yaklaşıyorum ve yaklaştıkça iyi hissediyorum. Karamsarlıkta boğulunca,uykusuz kalınca, gözler yorulunca, duygular çarpışınca kalpte, olmuyor çünkü! Kendimize,karşımızındakine eziyet ettiğimizle kalıyoruz. Mutsuz oluyoruz körü körüne. Hiçbirine gerek yok bunların sevgi, sevmeyi sevmek, sevilmeyi sevmek varken. O zaman bundan sonra üzülmek yok! Karamsarlık yok! Buğulu hisler yok! Dalıp gitmek yok! . Sevgi var! Aşk var! Cesaret var! Mutluluk,mutluluk,mutluluk! VAR!.

Ç-özüm


CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.