Bir Çocuğum

0
237

Bir çocuk gibi kapıldım sevdaya,
şair kesildim her bir detaya.
Tosladım her bir adımda çıkmaza,
yetmiyor artık umudum kendimi avutmaya.

Mektuplar yazıp her gün saldım derya’ya,
her biri ortak olmuştu içimdeki yaraya.
Mahzun’um belki de mecburum tek yaşamaya,
yaş kalmadı gözümde, akmaya.

Medetimi yitirmekle meşgul biçareler,
artık tatmin etmiyor beni güzel sesler.
Gülüyorsun, aradan sıyrılıyor geceler,
kurduğum betimlemeler çehre’n kadar güzel değiller.

Ağaçlar, kuşlar hep senden bahseder,
susar bülbüller, senin sesini dinlerler.
Kırıldı hevesim mahcup oldu şiirler,
tümüyle sen kokan şiirlerim vardı,şimdiyse avareler.

Yetinemedim,babam tarafından alındı çocukluğum,
kelimeler dizin di  boğazıma boğum boğum.
Senden ummuştum doyacaktı bu eksik tokluğum,
uzaklaştım yaşamından fark edildi mi yokluğum?

Bir Çocuğum


CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.