Bi’ parça mavi

0
193

Her insan damarlarında kanla beraber huzur, mutluluk, öfke, kin, hayal kırıklığı taşır.Her hücremize işleyen bu duyguların hangisinin ağır basacağını insanın kendisi belirler.Yaşam denen bu zorlu süreçte üzerimize düşen bulduğumuz tüm iyi şeyleri kendimize ait bir alanda biriktirmektir.Aşkı, huzuru, mutluluğu, koşulsuz sevgiyi, anneliği…Siyaha boyadığımız hayatlarımıza bir mavi tonu katmaktan bahsediyorum yani.Uçsuz bucaksız bir mavi,Göğsünde bir kırlangıç kuşunun uçuşuna izin veren gökyüzü gibi.Veya hafif dalgasıyla huzur saçan bir Ege denizi..İnsan içindeki kara bulutlarla savaşmayı bırakınca bulacak kendi maviliğini.Küçük bir çocuğun başını okşadığında ,köpeğini sevdiğinde,aşık olduğu kişiye dokunduğunda,yaşlı tonton bir teyzenin ellerinin üzerindeki kırışıklıklar onu hayata dair düşündürüp gülümsettiğinde,bir gece başını gökyüzüne kaldırıp yıldızlarla saatlerce konuştuğunda,bir kitabın satırlarında kendi hayatından izler bulup kelimelerin altını biraz burularak çizdiğinde görecek hayatın mavi tonunu.

Bir sabah uyandığında yaşamı sonsuz mavilikte uçabilen bir martı kadar özgürce yaşayamadığı için somurtacak bütün gün.Başını günün yorgunluğuyla koyduğunda yastığına denizin dibinde bir balık olmak isteyecek mesela.Gözünü açtığında kendini okyanusun tam ortasında bulan, etrafı mercanlarla kaplı bir balık.Fakat çok geçmeden anlayacak tüm bu aradıklarının aslında yaşamın içinde gizli olduklarını.Okyanustaki balığın da, gökyüzündeki martının da kendi hayatından bir parça olduğunu.Ve işte insan bir gün anlamaya başlayacak bu hayatta yaşadığımız her şeyin mavinin bir tonu olduğunu.Kötülüğün, hayal kırıklıklarının bile gri mavi tonunu görecek.Çünkü boşuna değildi Cemallerin, Ediplerin, Turgutların, Nazımların maviye sevdası.Maviyi bu denli satırlarına işlerken bir bildikleri elbet vardı, yaşam hakkında böyle ağız dolusu konuşabilen üstadların.Mavinin ışıltısını duyumsamasalardı mesela Orhan Veli iş güç edinmezdi kendine her sabah gökyüzünü maviye boyamayı.Turgut ayın başka mavinin başka olduğunu savunmazdı.Edip de aşkını şu dizelere sığdıramazdı;

‘’ Bir kadın da değilsin, bir kişi de değilsin.
Bir kuş olsa mavilik derdi buna. ’’

Bir gün onların gördüğü onlarca mavi tonunu, gökyüzüne bakınca tüm insanlar görebilirse güzelleşecek bu hayat.Şimdi kapatın gözlerinizi ve düşünün hayatınızdaki maviliği.

Eğer az geliyorsa size alın elinize boyayı ve mavileştirin hayatınızı..



CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.