Ben Benim İçin Doğmamışım

0
140

Bir gecenin elleri boğarken beni
Sessizce ibadet ediyormuşum gibi
Tutundum yamaçlarına ruhumun.
Yalnızlığa koşuyorum engellere rağmen.
Göklerden bir ses geliyor sonra
”Ey insan sen samimiyetinle bağlı değilsin bu evrene”
Evet diyorum ben de.
Bağlı olamıyorum hiçbir şeye
Tanrıya bile.

Verdiğim sözler yok oluyor sonra.
Yok ediyorum günahlarımdan doğurduğum yeni yalan çocuklarımı.
Yok ediyorum bu yaşam savaşındaki sanrılarımı.
Yalan diyorum.
Hepsi yalan.
Hele insan
Sevmeyen birinin vicdanı kadar yalan.

Ki soruyorum sevmeyen insan
Sen nasıl olur da
Tüm samimiyetsizliğinle o yabancı yüzlere
O sahte sevgilere
Merhametsizliğinle gülebiliyorsun öylece?

Bir Çehov gelse de kurtarsa beni
Tolstoy ellerimden tutsa
Ve Kafka Öklid teorisiyle kafamı bozsa
Yine de ölebilirim herhalde
Tanrının o sarmaşık gibi kollarında                                                                      inanılabilirlilik açısından kendimi sınasam
Yüz üzerinden yüz bininci olsam
Bıksam tüm kalabalıklardan
Yaksam bedenimi
Sunsam bir tapınak gibi düşlerimi
Yine de gökyüzümden ayrılamam.

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.