At Yüreğinden Korkuyu

0
86

Yılgınlık, ne ele geçirecek gibi olsa seni,
Tükenmişliği, ne vakit hissetsen her zerrende,
Umutsuzluğun sinsice kol gezdiği her saniyede,

Kaldır başını havaya!
Bak;
Gökyüzü orada.

***

Hayat, sanki inadınaymış gibi dört bir taraftan sıkıştırsa da,
Dünyanın tüm yükü bir anda omuzlarına binmiş gibi olsa da,
Çaresizliğe tam da yenik düşeceğin esnada,

Kalk ayağa!
Al rüzgarı arkana.
Unutma!
Tam da o anda,
Galibiyet, karşında.

***

Haksızlığa hiç kimsenin sesi çıkmıyorken,
Adaletsizliğin rezil kokusu hiç bu denli mide bulandırmamışken,
Kötülük karşısında, iyiliğe bile isteye yaşam hakkı tanınmamışken,
Zulüm, hiç olmadığı kadar masumların tepesine binmişken,

Vur masaya yumruğunu!
At yüreğinden korkuyu.
Kimsenin, sesine ortak olmayacağını bilsen bile,
Haykır doğruyu!
Tüm cesaretinle.

***

İrili ufaklı bir sürü taş ayağına dolanmaya çalışsa da,
Direncini kırmak isteyen sayısız balyoz tepene çökse de,
Seni sıradanlaştırmak adına tüm ruh emiciler muazzam bir işbirliği halindeyse,

Kanma hiçbirisine!
Ne olursa olsun,
Kendinden vazgeçme.
Hiçbir olmazın karşısında,
Ezilme!

***

Karanlıklar, var güçleriyle aydınlığın ışıltısını yok etmek için çabalarken,
Yerdeki minik papatyanın ömrü hiçe sayılmışken,
Cehalet, kirli salyalarını bilginin ve erdemin üstüne akıtıyorken,

Kulak ver yeni doğana,
Bırak!
Ağlamasına mani olma.
Sakın ola, susturma!
Hatırla;
Ancak onun feryadındaki serzenişte saklı,
O minik papatya.

***

Evinden yükselen türküler, susmaya zorlandığında,
En sağlam direkler, çatırdamaya koyulduğunda,
Tavan akıtmaya başladığında,
Her zaman taptaze meyveler vermiş toprağın, çoraklaşmaya yüz tuttuğunda,

Al eline;
Kazmayı, küreği…
Yepyeni, sapasağlam bir ev inşa et kendine.
Ama öyle bir ev yap ki bu sefer;
Bir daha ne tavanı akıtsın,
Ne de bir depremde yıkılsın.

***

Demem o ki;
Hayatın, yeri geldiğinde son derece acımasız olacağı herkesçe bilinirken,
Zaman zaman umutsuzlukla sınanmak kaçınılmazken,
Şartlar adeta seni zorlamak için programlanmışken,
Zalimler cesaretini kırmak için ant vermişken,

At yüreğinden korkuyu!
Kaldır başını havaya,
Bak;
Gökyüzü, her zaman orada.

 

At Yüreğinden Korkuyu

Önceki İçerikSarmaşıklı Mektup
Sonraki İçerikHayal Meyal
Orta Doğu Teknik Üniversitesi Kimya Bölümü mezunuyum. Yüksek lisansımı yine ODTÜ'de Biyomedikal Mühendisliği Bölümünde tamamladım. Aynı alanda doktora eğitimime devam ederken bir biyoteknoloji firmasında çalışmaktayım. Yazı yazmak, benim için bir tutku... Bu tutkunun arkasında tanımadığım nice insana ulaşabilecek olmanın heyecanı yatıyor. Okuduklarım, hissettiklerim ve tecrübe ettiklerim neticesinde yazdığım yazıları paylaşmanın keyfini, kelimelerle ifade etmek imkansız. Bu yüzden, kendimi dünyanın en şanslı insanlarından biri olarak görüyorum.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.