ÂŞIK YUNUS


Dere kenarındaki köylülerdensin
Sen Yûnus ismiyle seslenilensin
Gaday dolu bunca Adem arasında
Buğday aramak için yola düşensin.

Buğdayın adresine dergah demişler
Yunus sana nefisten bahsetmemişler
İrade sahibi kemali sunsa da
Beşersin diye kilidi göndermişler

Hayıflanınca yanlışından dönersin
Yunus beşerliğini yolda çiğnersin
Gide gide vardın Tapduk kapısına
Nefs terbiyesi dil susar lâl edersin

Dağdan odun toplar, getirir kesersin
Tapduk dergahına hepsini dizersin
Allah kulu, uzun süren bu çileye
Sen her vakitte doğrulur, şükredersin

Yunus’um artık sana Emre desinler
Kestiğin odun kadar doğru bilsinler
Dergahta eğri kimse olmasın diye
Senden sonra bunu devam ettirsinler

Zaman geçti, sen Tapduk elinde piştin
Kılı kırk yararak çileye sabrettin
Sen, ömür süren nefs yolunda tarihe
Hem sazla hem sözle en güzel örnektin.